Archive for the 'κειμενα καταληψης' Category

Jun 06 2017

Σχετικά με την τελευταία επίθεση στην κατάληψη Ελαία

«Απέναντι σε ένα σύστημα που υποβιβάζει κάθε ελευθερία και αξιοπρέπεια και δημιουργεί μια ασφυκτική κοινωνική πραγματικότητα, επιλέξαμε να λειτουργήσουμε με εντελώς διαφορετικές αρχές, και ταυτόχρονα να τις προτάξουμε ως ένα διαφορετικό τρόπο οργάνωσης. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας δημιουργήθηκε ένας ελεύθερος κοινωνικός χώρος.», απόσπασμα από το καταστατικό λειτουργίας της κατάληψης Ελαία.

Η κατάληψη Ελαία είναι ένας απελευθερωμένος κοινωνικός χώρος ο οποίος, μέσα από τη δράση του και τα προτάγματά του, προωθεί στην τοπική κοινωνία της Κέρκυρας το όραμα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς ταξικούς διαχωρισμούς, χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους. Μέσα στα οχτώ χρόνια λειτουργίας της, η Ελαία έχει παραγματοποιήσει πολιτικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις χωρίς εισιτήριο, έχει οργανώσει μαθήματα αυτομόρφωσης, έχει συμβάλλει στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας γης, έχει παρέμβει καθοριστικά σε σημαντικά τοπικά ζητήματα, έχει προβεί σε δράσεις αντιπληροφόρησης, έχει προωθήσει κινήσεις αλληλεγγύης σε πρόσφυγες, μετανάστες, εργαζόμενους, πολιτικούς κρατούμενους, θύματα ρατσισμού κ.α. Ταυτόχρονα, η Ελαία αποτελεί τη στέγη πολιτικών ομάδων και εγχειρημάτων με αντικείμενο την τέχνη, την οριζόντια διάχυση της γνώσης, την αγροτική παραγωγή και οτιδήποτε άλλο ικανοποιεί την ανθρώπινη ανάγκη για δημιουργικότητα και έκφραση. Η Ελαία είναι ένας χώρος με ελευθεριακό πρόσημο, που αντιτίθεται στη λογική του εμπορίου, του θεάματος, της εξουσίας και των διαχωρισμών, και γι’ αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς για όλους όσους παλεύουν ενάντια στο υπάρχον σύστημα επιβολής και κυριαρχίας.
Φυσικά, ένας τέτοιος χώρος δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί διαχρονικό στόχο κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων. Μια τέτοια επίθεση συνέβη το βράδυ του Σαββάτου, 27 Μαΐου, από «αγνώστους» που κατέστρεψαν ένα σωλήνα νερού στο εξωτερικό μέρος του κτιρίου, ενώ έσπασαν και ένα τζάμι στο εσωτερικό του. Πρόκειται για την τρίτη επίθεση που δέχεται η κατάληψη Ελαία μέσα σε διάστημα ενάμιση χρόνου, καθώς τον Ιούνιο του 2016 πραγματοποήθηκε διακοπή της ηλεκτροδότησης του κτιρίου, τρεις ημέρες πριν τη συναυλία της συνέλευσης ‘αναρχικών-αντιεξουσιαστών για την επαναπροώθηση της DIY λογικής’ , ενώ τον Οκτώβριο του 2015, αμέσως μετά το αντιφασιστικό διήμερο που είχε πραγματοποιηθεί στην ευρύτερη γειτονιά της Γαρίτσας, θρασύδειλοι παραβίασαν την πόρτα του κτιρίου και πήραν έναν υπολογιστή, ηχεία και μέρος των τροφίμων που είχαν συγκεντρωθεί για τους πρόσφυγες. Περιστατικά που έρχονται να προστεθούν στο μακρύ κατάλογο των επιθέσεων που έχει δεχτεί ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος του νησιού, αποκορύφωμα των οποίων αποτέλεσαν οι εμπρηστικές επιθέσεις ενάντια σε καταλήψεις-δύο στη Ελαία, τον πρώτο καιρό της λειτουργίας της, και μία στην κατάληψη Δράκα το 2012.
Οι ενέργειες κατά της κατάληψης Ελαία δεν είναι ούτε μεμονωμένες, ούτε ασύνδετες με το γενικότερο πολιτικό κλίμα. Αντίθετα, αποτελούν μέρος μιας γενικευμένης προσπάθειας καταστολής των αυτοοργανωμένων χώρων, που, τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται σε έξαρση. Ορφανοτροφείο, Hurriya και Μανδαλίδειο στη Θεσσαλονίκη, Αλκιβιάδου 9 και Βίλα Ζωγράφου στην Αθήνα, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο, Αντιβίωση και Acta et Verba στα Γιάννενα είναι μόνο μερικές από τις καταλήψεις που δέχτηκαν την «επίσκεψη» των αστυνομικών και δικαστικών μηχανισμών. Ταυτόχρονα, αυξάνεται συνεχώς και ο αριθμός των κατειλημμένων χώρων που έχουν δεχτεί επίθεση από παρακρατικούς φασίστες, τσιράκια των αφεντικών και κάθε είδους κοινωνικούς κανίβαλους. Πρόκειται για μια πρακτική που στοχεύει αφ’ ενός στην αποδυνάμωση των κινηματικών υποδομών, και αφ’ ετέρου στον εκφοβισμό του κόσμου που συμμετέχει ενεργά σε συλλογικές διαδικασίες.
Η πρακτική αυτή δε θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Κι αυτό γιατί όλοι όσοι ενορχηστρώνουν και πραγματοποιούν τέτοιου είδους επιθέσεις, όλοι αυτοί οι μπάτσοι , δικαστές, τοπικοί άρχοντες, φασίστες, τσιράκια των αφεντικών, όλοι αυτοί δεν κατανοούν το σημαντικότερο: ότι οι καταλήψεις δεν είναι μόνο οι τοίχοι των κτιρίων, αλλά κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Οι καταλήψεις είναι οι σχέσεις συντροφικότητας που αναπτύσσονται στο εσωτερικό τους, είναι οι ιδέες για ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας, είναι οι χώροι όπου στεγάζονται οι συλλογικές μας ανάγκες και επιθυμίες.Οι καταλήψεις είναι η έμπρακτη αμφισβήτηση του κράτους, του κεφάλαιου και της ιδιοκτησίας, και ταυτόχρονα η εφαρμογή των προταγμάτων της Αντίστασης, της Αλληλεγγύης και της Αυτοοργάνωσης. Κι αυτά κανένα σπασμένο τζάμι, κανένα κομμένο καλώδιο ρεύματος, κανένας σπασμένος σωλήνας νερού, κανένας καμμένος τοίχος δεν μπορεί να τα καταστρέψει.

No responses yet

Mar 15 2017

ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΕΜΠΤΗ 16/03 ΣΤΙΣ 18.00 ΣΤΗΝ ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ

Τα ξημερώματα της Δευτέρας 13/3/17 μπάτσοι εισβάλλουν και εκκενώνουν δύο καταλήψεις, την Αλκιβιάδου 9 και τη Βίλλα Ζωγράφου. Η Αλκιβιάδου 9 εκκενώθηκε μετά από μήνυση της φιλάνθρωπης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης ‘Ερυθρός Σταυρός’ ,καθώς είναι ο επίσημος κάτοχος του κτηρίου, με την πρόφαση ότι θα χρησιμοποιήσει το χώρο για την υποδοχή ασυνόδευτων ανηλίκων. Η εκκένωση είχε σαν αποτέλεσμα την προσαγωγή 4 αλληλέγγυων και 127 μεταναστών, οι οποίοι πρόκειται να μεταχθούν σε κέντρα κράτησης. Η Βίλλα Ζωγράφου εκκενώθηκε με εντολή της “αριστερής” δημάρχου Τ. Κατσαφάκη. Εκεί υπήρξαν 7 συλληφθέντες, οι οποίοι ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη.  Αυτές οι ενέργειες έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά κατασταλτικών και τραμπούκικων επιθέσεων. Ξεκινάνε από την καταστολή τριών καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη τον Ιούλιο του ’16 και ακολουθούν η επίθεση στη Στρούγκα απο τους τραμπούκους του Μελισσανίδη και η εισβολή στο Αντιεξουσιαστιό Στέκι Αγρινίου, από όπου οι μπάτσοι αρπάζουν υλικοτεχνικό εξοπλισμό και 600 ευρώ.

Λίγα χρόνια πριν, η τότε δεξιά κυβέρνηση, εν μέσω αντικοινωνικών μέτρων και μνημονίων, επιτέθηκε στο αναρχικό κίνημα και τον κόσμο του αγώνα με την εκκένωση της Βίλλας Αμαλίας και της κατάληψης Σκαραμαγκά. Σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κάνει ακριβώς το ίδιο. Το κράτος έχει συνέχεια, με όποιο προσωπείο κι αν εμφανίζονται οι διαχειριστές του.

Δεν αποτέλεσε, βέβαια, ούτε αποτελεί έκπληξη ο τρόπος καθώς και οι μέθοδοι επίθεσης και καταστολής εγχειρημάτων. Οι απελευθερωμένοι χώροι, ως ζωντανά πολιτικά κύτταρα των περιοχών στις οποίες δραστηριοποιούνται, προάγουν την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, την αυτοδιαχείριση, είναι ορμητήρια ταξικού και αντιφασιστικού αγώνα και έχουν ως σκοπό την ανθρώπινη χειραφέτηση. Η επίθεση, λοιπόν, γίνεται σε ανθρώπους που είναι εχθρικοί απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, γίνεται εναντίον εγχειρημάτων και δομών αλλά και ενάντια στους εξαθλιωμένους αυτού του κόσμου, σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Αυταπάτες ας μην τρέφουν κάποιοι, καθώς η εξουσία είναι μία, οποιοδήποτε πολιτικό προσωπικό κι αν έρθει να την υπηρετήσει. Στο μεταξύ, στο απυρόβλητο και με την προστασία των μπάτσων-κρατιστών, επιτρέπεται η ρητορική μίσους ακροδεξιών κνώδαλων. Και μέσα στον ζόφο των καιρών που διερχόμαστε, έρχονται να προστεθούν αυτοδιοικητικοί παράγοντες, φιλανθρωπικές οργανώσεις, ΜΚΟ, οι οποίοι, βουτηγμένοι στην αυταρχικότητα και τη διαπλοκή, επιτίθενται μέσω των κρατικών μηχανισμών στον κόσμο του ανταγωνιστικού κινήματος. Η επίθεση ολοκληρώνεται από όλον τον θεσμικό συρφετό και τα ΜΜΕ με παραπληροφόρηση για τους κατειλλημένους χώρους.

Είναι αντιληπτό για ποιο λόγο οι καταλήψεις, και ειδικότερα οι καταλήψεις στέγης, εκκενώνονται όταν οι βολεμένοι σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ στήνουν οικονομικά πανηγύρια μέσω επιδοτήσεων στις πλάτες των προσφύγων. Τα στέκια, οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και οι καταλήψεις αποτελούσαν και αποτελούν το αγκάθι στο μάτι του κράτους και του κεφαλαίου. Είναι εκείνοι οι χώροι που αποτελούν εστίες αγώνα για  έναν κόσμο χωρίς ιεραρχήσεις, ανάθεση και εξουσιαστικες λογικές. Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκώμενους και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να είμαστε ο μόνιμος πόνος για τους κρατιστές και τα τσιράκια τους. Πλανώνται αν θεωρούν ότι οι συντροφικές σχέσεις σταματούν στους τοίχους των καταλήψεών μας. Συνεχίζουμε την παρακαταθήκη της αντίστασης ενάντια στον διωγμό και την αδικία.
ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΣΑΣ
10 ,100 , ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΩΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

No responses yet

Nov 05 2016

Κείμενο για την κυριακάτικη αργία

Για να μην πεθάνουμε δουλεύοντας

Κυριακή.Ημέρα εργασιακής ανάπαυλας κερδισμένη με πολύ αίμα, η οποία, με τις συνθήκες που διαμορφώνονται και μέσα στον σύγχρονο αλοκληρωτισμό, τείνει να καταργηθεί. Κράτος και αφεντικά σε πλήρη συμπόρευση ,επιβάλλουν το κοινό τους συμφέρον: περισσότερες ώρες δουλειάς ,περισσότερο κέρδος για αυτούς .Σε μια κοινωνία-φυλακή που βασίζεται μεταξύ άλλων και στο δίπολο παραγωγη-κατανάλωση, τα αφεντικά κερδοφορούν αέναα και ας διατείνονται για το αντίθετο. Το σχέδιό τους το εξυφαίνουν σιγά -σιγά  με τις “Λευκές-Λουσάτες  νύχτες”,με την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, η  οποία ντύνεται το μανδύα των “ολίγων ημερών” με 8 Κυριακές  μέσα  στον χρόνο, ενώ  υπάρχει  και η  σύμφωνη γνώμη  των εμπορικών συλλόγων σε πάρα πολλές περιπτώσεις .

Μια πιο προσεκτική ματιά θα μας δείξει  τη  λαίλαπα που σαρώνει τους χώρους εργασίας με τα μειωμένα ωράρια ,  τις συμβάσεις εργασίας ακόμα και μιας ημέρας ,τους πενιχρούς  μισθούς ,την καθιέρωση της καθυστέρησης καταβολής των μισθών των εργαζομένων ακόμη και πολλούς μήνες μετά. Εκείνο που επιτακτικά ζητούν οι εργοδότες είναι η φθηνή εκμετάλλευση του εργατικού δυναμικού ,η αποστράγγιση κάθε δυναμικής του εργαζομένου. Αποτέλεσμα να γίνονται οι βαριές πέτρες στους μύλους της δουλείας και ο χρόνος για ξεκούραση να είναι ελάχιστος ως ανύπαρκτος. Είναι επιβεβλημένο πια οι αντιστάσεις στις αδηφάγες ορέξεις ντόπιου και ξένου κεφαλαίου να γίνουν πιο έντονες και πιο οργανωμένες. Καμία εκβιαστική και αυταρχική συμπεριφορά δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή.

ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ .ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΗΧΑΝΕΣ.

Δεν δουλεύουμε -Δεν ψωνίζουμε

Μεταξύ άλλων, αυτό που έξυπνα καταφέρνει η Κυριακή ως εργάσιμη μέρα είναι να αρπάζει την συναίνεση των καταναλωτών κάνοντάς τους παράλληλα να ξεχνούν ότι είναι και οι ίδιοι στην ίδια θέση με τους εργαζόμενους. Επιδιώκει έτσι η κυριαρχία να διασπείρει τον κανιβαλισμό μέσα στον κοινωνικό ιστό διαιρώντας τους ανθρώπους εν προκειμένω σε καταναλωτές και εργαζόμενους και χωρίς να ξεχνά να απαντά βίαια στους αρνητές του κυριακάτικου εμπορεύματος. Με την ταξική συνείδηση να απέχει, ο καταναλωτής πέφτει στην παγίδα να “στηρίξει” την αγορά στραγγαλίζοντας ακόμη περισσότερο τον εργαζόμενο . Επί της ουσίας, ο εργαζόμενος ασφυκτιά στη μέγγενη της εργασίας. Η αλήθεια είναι μια, χωρίς τον καταναλωτή κανένα επιβαλλόμενο μέτρο δεν θα ισχύσει .

Παρόλη την επίθεση στα εργασιακά ,την καταστολή των αγώνων ,τις διώξεις, θα πρέπει  από κοινού ντόπιοι και  μετανάστες,οι οποίοι έχουν νιώσει στο πετσί τους την εκμετάλλευση και την αγριότητα των εργασιακών συνθηκών,  να σταθούν ανάχωμα στην παραγωγική διαδικασία των κεφαλαιούχων κερδοσκόπων.  Προτείνουμε με όλα τα μέσα άγριες συγκρουσιακές απεργίες, σαμποτάζ στην παραγωγη, δημιουργία αυτοοργανωμένων σωματείων βάσης εχθρικών στα κόμματα και στους εργατοπατέρες, με σκοπό να λειτουργούν όχι ως διαμεσολαβητές μεταξύ εργαζόμενων και αφεντικών αλλά ευθέως μετωπικά και συγκρουσιακά, ξεκινώντας από τη διεκδίκηση δικαιωμάτων για το  παρόν και χτίζοντας παράλληλα τις επαναστατικές  συνθήκες που θα οδηγήσουν στο σπάσιμο των αλυσίδων της μισθωτής σκλαβιάς

Το Σάββατο 12 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα τα Σωματεία Βάσης και τη λειτουργία τους, με καλεσμένους συντρόφους από τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Διανομέων Ιωαννίνων και την ΕΣΕ Ιωαννίνων.

Αντίσταση-αλληλεγγύη-αυτοοργάνωση

Την Κυριακή να πάνε για δουλειά οι υπουργοί και τα αφεντικά.

Αν ψωνίζεις Κυριακή ετοιμάσου να δουλέψεις Κυριακή

Η Κυριακη θα παραμείνει αργία, καμία εθελοδουλεία στην  εργοδοσία

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

 

No responses yet

Jul 12 2016

Επανασύνδεση ρεύματος

Την Τετάρτη 15 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε διακοπή της ηλεκτροδότησης της κατάληψης Ελαία. Συγκεκριμένα, κόπηκε το εξωτερικό καλώδιο που συνέδεε το κτίριο της κατάληψης με κολόνα της ΔΕΗ. Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε  άμεσα από τον κόσμο της κατάληψης αλλά και συντρόφους/ισσες από άλλες συλλογικότητες.

Ωστόσο, η παύση της παροχής ρεύματος δεν είναι πρωτοφανές γεγονός, αλλά  έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά επιθέσεων, κρατικών και παρακρατικών, τις οποίες έχει δεχθεί κατά καιρούς η κατάληψη στη διάρκεια των εξίμισι
χρόνων λειτουργίας της. Επιθέσεις που αποδεικνύουν, αν μη τι άλλο, ότι η Ελαία μέσω της δράσης της και των
πολιτικών της προταγμάτων, αποτελεί αγκάθι στο υπάρχον εξουσιαστικό σύστημα.

Φυσικά, οι ενέργειες κατά της κατάληψης Ελαία δεν είναι μεμονωμένες, αλλά αποτελούν μέρος μιας γενικευμένης
προσπάθειας καταστολής των αυτοοργανωμένων χώρων. Η προσπάθεια αυτή καταδεικνύει με σαφή τρόπο ότι
το κράτος, είτε  με άμεσους είτε με έμμεσους τρόπους, στοχεύει στην αποδυνάμωση των κινηματικών δομών.
Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι ενδεικτική: Με τη στέρηση ενός κοινωνικού αγαθού ζωτικής σημασίας, όπως
είναι το ρεύμα, το κράτος επιδιώκει τη φίμωση ενός αγωνιζόμενου πολιτικού χώρου.

Εμείς από τη μεριά μας, ως συνέλευση της κατάληψης Ελαία, θεωρούμε ότι η διακοπή ρεύματος του κτιρίου
αποτελεί μεθοδευμένη επίθεση κατασταλτικού χαρακτήρα και δηλώνουμε πως τέτοιου είδους ενέργειες σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητες. Αντιθέτως, κάθε προσπάθεια καταστολής θα αντιμετωπίζεται αποφασιστικά και δυναμικά.

ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΡΜΑΙΟ ΣΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

No responses yet

Jul 04 2016

Διευκρινιστικό κείμενο για τη μη συμμετοχή του συμβούλου περιφέρειας Ιονίων Νήσων Θεόδωρου Μπούκα στη συνέλευση της κατάληψης

Το ακόλουθο κείμενο συντάχτηκε με σκοπό να εξηγήσει πολιτικά στον Θεόδωρο Μπούκα, σύμβουλο περιφέρειας Ιονίων Νήσων, για ποιο λόγο δεν μπορεί να συμμετέχει πλέον στη συνέλευση και μόνο. Το κείμενο συντάχτηκε μετά από δική του απαίτηση και δεν είχαμε κανένα  σκοπό να το δημοσιεύσουμε. Επειδή όμως έχουν χρησιμοποιηθεί αποσπάσματά του στα social media από τον ίδιο με σκοπό την διαστρέβλωση των γεγονότων και επειδή  οι ισχυρισμοί του  σε ιδιωτικές συζητήσεις εκθέτουν και δυσφημούν την κατάληψη, κρίναμε απαραίτητο να το αναρτήσουμε για να λυθούν τυχόν απορίες.

 

“Η συμμετοχή στο θεσμό των εκλογών δεν μπορεί παρά να αποτελεί μια αυταπάτη. Δημιουργεί μια ψευδαίσθηση συμμετοχής στα κοινά και δίνει μια απατηλή εντύπωση στο άτομο ότι μπορεί να αποφασίζει για το μέλλον και τη ζωή του. Στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να επιλέγει κάθε φορά τον εξουσιαστή του, δίνοντάς του την απαραίτητη για την αστική δημοκρατία, κοινωνική συναίνεση”.
Κατάληψη Ελαία, 5 Νοεμβρίου 2010
για το θεσμό των δημοτικών εκλογών 1

Η Κατάληψη Ελαία είναι ένας ελεύθερος, αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος, που λειτουργεί σύμφωνα με την ιδρυτική της διακήρυξη αντιεξουσιαστικά. Σύμφωνα με την ίδια διακήρυξη, προϊόν εξαντλητικών και μακρόχρονων διαδικασιών συζήτησης, “την αντίθεσή μας στην εξουσία δεν την αντιλαμβανόμαστε ως διαχειριστικό-εσωτερικό τρόπο λειτουργίας της κατάληψης, αλλά αποτελεί ταυτόχρονα κοινωνικό πρόταγμα”. Αυτό σημαίνει ότι η κατάληψη δεν επιλέγει απλά να μαντρώνει το αντιεξουσιαστικό πρόταγμα στους τέσσερις τοίχους της, αλλά εχθρεύεται την εξουσία όπου αυτή υπάρχει, καλεί τους εξουσιαζόμενους να την αποτινάξουν και να λειτουργήσουν χωρίς αυτήν. Και αυτό διότι η Κατάληψη Ελαία πρεσβεύει έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από τον κυρίαρχο κόσμο της εξουσίας, του χρήματος, της ανάθεσης, της εκπροσώπησης, της εμπορευματοποίησης, των ειδικών. Αγωνίζεται για έναν κόσμο αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης, οριζοντιότητας, ισοτιμίας, έναν κόσμο στον οποίο οι άνθρωποι αποφασίζουν για τη ζωή τους μόνοι τους, όπου κανείς δεν εκπροσωπεί και δεν εκπροσωπείται από κανέναν.

Είναι αλήθεια ότι στο ιδρυτικό κείμενο της κατάληψης δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη για το αν ¨επιτρέπονται” σε αυτήν περιφερειακοί σύμβουλοι, όπως άλλωστε δεν υπάρχει για ούτε για δημάρχους, βουλευτές, συνδικαλιστές, ούτε καν για μπάτσους ή δικαστές. Δεν θα ήταν εφικτό, ούτε επιθυμητό να γίνει μια “λίστα” επαγγελμάτων και ιδιοτήτων που δεν έχουν θέση στην κατάληψη ή στη διαχειριστική συνέλευσή της, κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον αστείο για ιδρυτικό κείμενο κατάληψης, και μάλλον θα αποτελούσε πανελλαδική τουλάχιστον πρωτοτυπία. Και αυτό γιατί υπάρχουν πράγματα που σε όλες τις καταλήψεις θεωρούνται αυτονόητα.
Ποιο είναι επομένως το κριτήριο που καθορίζει ποιος έχει και ποιος δεν έχει θέση στη διαχειριστική συνέλευση του χώρου; Δεν είναι άλλο από τις επιλογές ζωής του καθενός από εμάς και κυρίως από τη θέση που επιλέγει να καταλάβει μέσα σε αυτή την κάθετα δομημένη κοινωνία, επιλογή που τον τοποθετεί στην αντίστοιχη πλευρά του πολέμου που μαίνεται ενάντια στις ζωές μας. Αυτή είναι μια θέση που ακούγεται ελαστική και ερμηνεύσιμη, δεν είναι όμως. Υπάρχει μία πολύ κεντρική έννοια στην αντιεξουσιαστική θεώρηση των πραγμάτων που την προσδιορίζει εννοιολογικά και αυτή είναι η λέξη εξουσία.
Η κατάληψη θέσης στην τοπική αυτοδιοίκηση αποτελεί άσκηση εξουσίας με την πιο στενή δυνατή έννοια, αυτή της πολιτικής εξουσίας. Ως περιφερειακός σύμβουλος λοιπόν, θα συμμετάσχει κανείς σε μια διαδικασία που θα επηρεάσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις ζωές χιλιάδων ή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, στο επόμενο διάστημα η τοπική περιφερειακή αρχή θα κληθεί να προβεί σε χωροθέτηση ΧΥΤΑ, ιχθυοκαλλιεργειών, ανεμογεννητριών, βιομηχανικών πάρκων, αποφασίζοντας από τα πάνω για τη μοίρα ολόκληρων περιοχών για πολλές δεκαετίες. Αλήθεια, πώς θα αποφασίσει η τοπική αυτοδιοίκηση να εγκρίνει τη χωροθέτηση του ΧΥΤΑ της Λευκίμμης; Και αν τελικά δεν την εγκρίνει, πώς θα αντικρύσει τους Τεμπλονιώτες που θα δουν την κατασκευή ενός ακόμη κυττάρου χωματερής στη γη τους; Φταίει η περιφερειακή αρχή που έχει βαλτώσει η ολοκληρωμένη διαχείριση αποριμμάτων του νησιού, ή φταίει ο δήμος, ή μήπως έχει χαθεί στα γρανάζια της κεντρικής εξουσίας;
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις αξίες που ασπάζεται μια κατάληψη που λειτουργεί αντιεξουσιαστικά, ισότιμα και από τα κάτω; Αυτοοργανώνουμε τη ζωή μας, ή επιδιώκουμε να πείσουμε την εξουσία να το πράξει για εμάς; Τι προτείνουμε στο τέλος στην κοινωνία στην οποία απευθυνόμαστε; Να πάρει τη ζωή της στα χέρια της, ή να επιλέξει τον “κατάλληλο” διαχειριστή της ζωής της;
Είναι αλήθεια ότι λίγο – πολύ όλοι μας κουβαλούμε τις αντιφάσεις μας, καθώς αφενός είμαστε μεγαλωμένοι μέσα σε αυτόν τον κόσμο, αφετέρου είμαστε αναγκασμένοι να επιβιώνουμε μέσα σε αυτόν, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αλλοι είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, δηλαδή βιοποριζόμαστε από το κράτος, άλλοι παρέχουμε τις υπηρεσίες μας σε μικρά ή μεγάλα αφεντικά, άλλοι πουλάμε τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μας για χρήμα. Όλοι μας αγοράζουμε και καταναλώνουμε τα προϊόντα του καπιταλισμού, χρησιμοποιούμε το χρήμα της ευρωπαϊκής ένωσης και πληρώνουμε κάθε λογής φόρους που συντηρούν τον αδίστακτο (και μνημονιακό πλέον) εξουσιαστικό μηχανισμό του ελληνικού κράτους. Αυτές όμως είναι αντιφάσεις οι οποίες δεν αποτελούν επιλογή μας, αλλά εξαναγκασμό. Είναι αντιφάσεις τις οποίες το κράτος μας επιβάλλει δια της βίας και η καπιταλιστική κοινωνία μας υποχρεώνει να υποστούμε, προκειμένου να μπορούμε να υπάρχουμε και να επιβιώνουμε μέσα σε αυτήν.
Το να θέσει όμως κάποιος υποψηφιότητα και να εκλεγεί ως περιφερειακός σύμβουλος, δεν είναι εξαναγκασμός, είναι πολιτική επιλογή. Δηλώνει πίστη σε έναν τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας που λέει ότι θα αντιπροσωπεύεις τους ανθρώπους και αυτοί θα αντιπροσωπεύονται από εσένα. Δείχνει ότι οι άνθρωποι που παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους κάνουν κάτι που δεν είναι και πολύ απαραίτητο, διότι τελικά έχουν και άλλον δρόμο. Δηλώνει ότι ναι μεν καλή η αυτοοργάνωση, αλλά καλή και η ανάθεση σε αντιπροσώπους, αρκεί αυτοί να είναι καλοπροαίρετοι και φιλικά διακείμενοι προς εμάς.
Άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους αντιεξουσιαστές δεν μπορούν να λειτουργούν έτσι. Αν οι πολιτικές παρατάξεις και αυτοδιοικητικές αρχές “δεν είναι όλες ίδιες”, και ας ασκούν την ίδια εξουσία, αν υπάρχουν “καλύτερες” και “χειρότερες”, αυτό σημαίνει ότι η επιλογή του κατάλληλου υποψηφίου στις αντίστοιχες εκλογές είναι πολύ σημαντική υπόθεση, την οποία οφείλουμε να παίρνουμε υπόψη μας σοβαρά. Γιατί τότε να μην ασχοληθούμε και ενεργά υπέρ αυτής που θεωρούμε “καλύτερη”; Ή μήπως ακόμη να συμμετάσχουμε και εμείς οι ίδιοι ως υποψήφιοι; Αν η εξουσία μπορεί και να είναι “φιλική” προς εμάς, εμείς τότε μήπως οφείλουμε να διατηρούμε και καλές σχέσεις μαζί της; Είναι η αρχή ενός μονοπατιού που οδηγεί στον ενταφιασμό όλων όσων πρεσβεύουμε ως πολιτικά υποκείμενα.
Πράγματι, το ζήτημα της ύπαρξης ή μη ενός περιφερειακού συμβούλου στη συνέλευση μιας κατάληψης ανάγεται σε ένα ευρύτερο ζήτημα, αυτό της σχέσης μας με την εξουσία. Ευτυχώς, το ζήτημα αυτό είναι λυμένο εδώ και πολύ καιρό. Η εξουσία είναι μία. Μπορεί να είναι κεντρική ή αυτοδιοικητική, μπορεί να είναι αστυνομική ή δικαστική ή συνδικαλιστική, μπορεί να είναι αδίστακτα κατασταλτική ή να φοράει το προοδευτικό ή αριστερό προσωπείο, είναι όμως πάντα ταξική, έχει συνέχεια και πάντα η ουσία της είναι μία: η διαχείριση της ζωής των από τα κάτω αυτού του κόσμου. Όταν λέμε ότι η στάση μας απέναντι στην εξουσία είναι εχθρική, εννοούμε σε εννοιολογικό – φιλοσοφικό επίπεδο. Γνωρίζουμε ότι την εξουσία όσο την ασκείς, τόσο σε αλλάζει. Όσο την καταλαμβάνεις, σε καταλαμβάνει. Αρνούμαστε να την ασκήσουμε είτε μεταξύ μας είτε σε άλλους, αρνούμαστε και να την υποστούμε. Απορρίπτουμε οποιαδήποτε συνδιαλλαγή μαζί της, αγωνιζόμαστε ενάντια στους σχεδιασμούς της και καλούμε την κοινωνία να πράξει το ίδιο και να οργανωθεί με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Οι δύο αυτές στάσεις απέναντι στην εξουσία δεν είναι απλώς ασύμβατες μεταξύ τους. Είναι δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι που δεν μπορούν να συνυπάρξουν μέσα σε πολιτική διαδικασία που καλείται να συνδιαμορφώσει πολιτικό λόγο και δράση. Αυτό αποδείχτηκε με πολύ έντονο τρόπο σε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις, που θα μπορούσαν να είναι και περισσότερες. Η πρώτη ήταν τον Φεβρουάριο του 2015, όταν κατά τη διαμόρφωση αφίσας ενάντια στην εκποίηση του Ερημίτη (που μεταξύ άλλων καταφερόταν και ενάντια στην τοπική αυτοδιοίκηση), τέθηκε βέτο και απειλήθηκε η δημοσίευση κειμένου καταγγελίας ενάντια στη συνέλευση της κατάληψης. Η δεύτερη ήταν τον Σεπτέμβριο του 2015 όταν υπήρξε έντονη (και κάθε άλλο παρά πολιτισμένη) αντίδραση ενάντια στη σύνταξη και δημοσίευση αντιεκλογικού κειμένου από τη συνέλευση της κατάληψης, και ενώ μάλιστα είχαν προηγηθεί οι κατάπτυστες συμφωνίες της κυβέρνησης με τους δανειστές και το καταστροφικό για τη ζωή όλων μας τρίτο μνημόνιο. Αυτές οι δύο περιπτώσεις δεν ήταν τίποτε περισσότερο από τη σύγκρουση των δύο αυτών απόψεων για την εξουσία, αυτής που την απορρίπτει ολικά και αυτής που “υπό όρους” θα την δεχτεί και που ενδεχομένως θα επινοήσει και όποιο επιχείρημα χρειαστεί για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Η μία είναι η αντιεξουσιαστική θέση, η άλλη δεν έχει θέση σε αντιεξουσιαστικό πολιτικό χώρο.
Τα παραπάνω δεν αλλάζουν ούτε για ανθρώπους που έχουν υπάρξει κατά το παρελθόν στην κατάληψη, ακόμη και με αναμφισβήτητη προσφορά σε αυτήν. Η προγενέστερη προσφορά κάποιου στην κατάληψη δεν δημιουργεί τίτλους ιδιοκτησίας, ούτε εξαργυρώνεται με κάποιου είδους δικαιώματα στο χώρο. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε υπάρξει αυτοδιοικητικός παράγοντας στη συνέλευση της Κατάληψης Ελαία, ούτε με τη σημερινή της σύνθεση, ούτε με παλαιότερη. Οι δε προσωπικές σχέσεις που υπήρχαν ή υπάρχουν με μέλη της συνέλευσης δεν μπορούν ούτε θα έπρεπε να αποτελέσουν δικαιολογία για μια τέτοια δική μας πολιτική ασυνέπεια. Ούτε και η αγωνιστική δράση στη ζωή οποιουδήποτε τον καθιστά ιερή αγελάδα ανεπίδεκτη κριτικής.
Ποτέ κανένας μας σε αυτόν τον κόσμο δεν απέφυγε την ευθύνη των πράξεών του, ούτε τις συνέπειες των επιλογών του. Κάποιοι με την πολιτική δράση τους γίνονται υπουργοί, κάποιοι άλλοι με τη δική τους καταλήγουν στη φυλακή. Κάποιοι αποκτούν αναγνωρισιμότητα και κοινωνική αποδοχή, κάποιοι άλλοι στιγματίζονται κοινωνικά, στοχοποιούνται από το κράτος και το παρακράτος και διώκονται με χίλιους τρόπους. Είναι δείγμα πολιτικής γενναιότητας να σηκώνουμε το βάρος των πολιτικών μας επιλογών μέχρι το τέλος.
Η κατάληψη έχει δική της συνέλευση και μάλιστα ανοιχτή και εντελώς διακριτή από συνελεύσεις άλλων συλλογικοτήτων. Τα άτομα που που την αποτελούν προέρχονται από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, διαθέτουν δική τους πολιτική παιδεία και εμπειρία και γνωρίζουν από που έρχονται και που πηγαίνουν πολιτικά, αλλά πάνω απ’ όλα αποφασίζουν με δικές τους διαδικασίες για τα ζητήματα της κατάληψης και είναι υπεύθυνα για τις δικές τους αποφάσεις. Είναι αδιανόητο (αλλά και προσβλητικό) να υποστηρίζει κανείς ότι δεν έχουν δική τους βούληση, αλλά ότι άγονται και φέρονται σαν τον τελευταίο ψηφοφόρο κόμματος. Και ακόμη πιο απαράδεκτο είναι να στοχοποιείται αναρχική πολιτική ομάδα που στηρίζει την κατάληψη σταθερά και που μέλη της συμμετέχουν στη συνέλευση δίνοντας δυνάμεις και πολύτιμο προσωπικό χρόνο.

Στο προκείμενο, η συνέλευση της Κατάληψης Ελαία έχει λάβει απόφαση (που τη θεωρεί αυτονόητη) ότι δεν χωρούν στη συνέλευσή της άνθρωποι που ασκούν κρατική εξουσία. Αυτό δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από αυτό. Οι εκδηλώσεις, προβολές, συζητήσεις, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες είναι δημόσιες και ανοιχτές σε όλους, η είσοδος δεν απαγορεύεται σε κανέναν, εκτός από όσους εχθρεύονται τα προτάγματα και την ύπαρξή της κατάληψης. Οι προσωπικές σχέσεις παραμένουν προσωπικές σχέσεις, διαχωρισμένες πλήρως από τις πολιτικές. Ο αγώνας συνεχίζεται από όλους όσους θεωρούν τον εαυτό τους αγωνιστή, όποιο μετερίζι και αν έχουν επιλέξει.

———————-

1.

Κείμενο για τις εκλογές

https://katalipsielaia.squat.gr/files/2010/11/εκλογιες-copy6.jpg

 

 

 

No responses yet

Mar 02 2016

Κείμενο της κατάληψης Ελαία ενάντια στην ομοφοβία

Το Σάββατο 06/02/2016 εντός του χώρου του Ι.Π. ομάδα γνωστών τραμπούκων επιτέθηκε σε φοιτητή που ανήκει στην  LGBTQ+ κοινότητα. Η επίθεση είχε ξεκάθαρα σεξιστικό-ομοφοβικό χαρακτήρα, ενώ απειλήθηκε και η ζωή του. Το περιστατικό εντάσσεται σε μια σειρά γεγονότων που στόχο έχουν να εκφοβίζουν τους ανθρώπους που δεν εμπίπτουν στα δικά τους χαρακτηριστικά.

Εκείνο που καταφανώς συμβαίνει είναι τα άτομα της LGBTQ+ κοινότητας να στερούνται την ορατότητα, την έκφραση, ακόμα και την ύπαρξή τους στην κοινωνία που ζουν και δραστηριοποιούνται. Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα καταπνίγεται μέσα στην πατριαρχική κοινωνία, η οποία δημιουργείται και οριοθετείται από το καπιταλιστικό σύστημα. Ας μη ξεχνάμε ότι το σύστημα εξουσίας επιβάλλει την επικράτηση του ετεροκανονικού προτύπου ως μια νόρμα που θα παράγει ανθρώπινο δυναμικό προς εκμετάλλευση.

Είναι γεγονός ότι οι ρόλοι και το φύλο είναι κοινωνικές κατασκευές και ότι ως τέτοιες αναπαράγονται. Κάθε άνθρωπος που γεννιέται διαθέτει ένα φύλο και έτσι πρέπει να συμπεριφέρεται σύμφωνα με τα κοινωνικά πρότυπα. Ένα πρώτο βήμα αντίστασης του ατόμου είναι η απόρριψη του έμφυλου δυισμού και η αποσύνδεση του φύλου από τη σεξουαλικότητα. Στην ουσία κάθε πάλη ενάντια στους εξουσιαστικούς μηχανισμούς περιλαμβάνει και την αμφισβήτηση των προκαθορισμένων κοινωνικών ρόλων με βάση το φύλο.

Εκείνο που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι ο κόσμος δεν αλλάζει με προσευχές. Αλλάζει με καθημερινούς αδιαμεσολάβητους αγώνες, για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης. Δηλώνουμε απερίφραστα ότι οποιαδήποτε ομοφοβική – ρατσιστική – φασιστική ενέργεια θα τσακίζεται στο εδώ και στο τώρα με συνοπτικές διαδικασίες. Προειδοποιούμε ότι κάθε τέτοιου τύπου ενέργεια θα απαντάται με τον δικό μας αξιακό κώδικα. Καμία ανοχή.

Αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται ενάντια σ’ έναν κόσμο εξουσίας, εκμετάλλευσης και έμφυλης καταπίεσης

Ρατσιστές και ομοφοβικοί στου πηγαδιού τον πάτο.

ελαια

                                          

No responses yet

Nov 04 2015

Ανακοίνωση για την εισβολή στην Κατάληψη Ελαία

Τη νύχτα της 25/10 η Κατάληψη Ελαία δέχεται τραμπούκικη επίθεση αμέσως μετά το αντιφασιστικό διήμερο που πραγματοποιήθηκε στην ευρύτερη περιοχή της Γαρίτσας στο οποίο η κατάληψη συμμετείχε ενεργά. Συγκεκριμένα θρασύδειλοι παραβίασαν την πόρτα και εισέβαλαν μέσα, ανακατεύοντας κουτιά και συρτάρια και παίρνοντας μαζί τους έναν υπολογιστή, ηχεία καθώς και μέρος των τροφίμων που είχαν μαζευτεί την προηγούμενη μέρα για τους πρόσφυγες.

Φυσικά αυτές οι πρακτικές δεν μας είναι καθόλου άγνωστες. Έχουν στόχο πάντοτε να χτυπήσουν το κίνημα που αντιστέκεται καθημερινά ενάντια στην υποβάθμιση των ζωών μας. Ένα κίνημα που δημιουργεί σχέσεις αλληλεγγύης και συντροφικότητας ενάντια στην καθημερινή αλλοτρίωση και αποξένωση που προωθεί η σύγχρονη κοινωνία του καπιταλισμού. Η Κατάληψη Ελαία άλλωστε πέρα από ζωντανό πολιτικό κύτταρο της περιοχής, είναι και κομμάτι αυτού του κινήματος.

Στις 21 Νοεμβρίου κλείνει 6 χρόνια πολιτικής δράσης στην Κέρκυρα. Όλα αυτά τα χρόνια στον χώρο της κατάληψης λειτουργούν πληθώρα εγχειρημάτων όπως η αγροκολλεκτίβα ( η οποία ασχολείται με την συντήρηση του κτήματος και των δέντρων ), αυτοοργανωμένα μαθήματα και κύκλοι αυτομόρφωσης. Παράλληλα αυτά τα χρόνια γίνονται πολιτικές εκδηλώσεις, καφενεία, προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ, παρουσιάσεις άλλων εγχειρημάτων από την Ελλάδα και τον κόσμο. Όλα αυτά αποτελούν ταυτόχρονα κινήσεις επιθετικές προς τον υπάρχοντα τρόπο κοινωνικής οργάνωσης, στη βάση την αυτοοργάνωσης και της αυτάρκειας, τα οποία είναι βασικά στοιχεία μιας αυτοοργανωμένης κοινωνίας που κερδίζονται μέσα από αδιαμεσολάβητους αγώνες.

Η Κατάληψη Ελαία θα συνεχίσει να ανοίγει περάσματα στα γκρίζα τείχη του καπιταλισμου όσες τέτοιες επιθέσεις και να δεχτεί. Μέσα από αυτοοργανωμένες και αντιιεραρχικές διαδικασίες, πέρα από διαχωρισμούς και λογικές κέρδους, συνεχίζουμε ανυποχώρητα να δημιουργούμε εκείνες τις συνθήκες που θα μας επιτρέψουν να χτίσουμε μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Μια κοινωνία που θα λειτουργεί συλλογικά και μακριά από λογικές ατομισμού. Σε όλους αυτούς που επιδιώκουν να μας φοβίζουν έχουμε να πούμε ότι όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει αλλά αντιθέτως αυτές οι εξουσιαστικές συμπεριφορές μας κάνουν πιο δυνατούς και αποφασιστικούς και θα παίρνουν την απάντηση που τους αξίζει στο εδώ και το τώρα. Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω γιατί στην τελική αυτό που χτίζουμε εδω μέσα είναι κάτι παραπάνω από τοίχους και υπολογιστές. Είναι οι σχέσεις αλληλεγγύης και οι ιδέες μας για έναν καλύτερο κόσμο.

 

 

 

Κατάληψη Ελαία
Δαίρπφελδ & Αγίων Θεοδώρων, Μον Ρεπό, Γαρίτσα

katalipsielaia.squat.gr
katalipsielaia@gmail.com

No responses yet

Oct 20 2015

Κείμενο ενάντια στην ποινικοποίηση των συγγενικών-προσωπικών σχέσεων των πολιτικών κρατουμένων

Μετά από 7 μήνες προφυλάκισης στο κολαστήριο του Κορυδαλλού, με το φαιδρό κατηγορητήριο της συγγενικής σχέσης με πολιτικό κρατούμενο και 19 ημερών απεργία πείνας, η Εύη Στατήρη αποφυλακίζεται βάζοντας τέρμα στις ορέξεις του κράτους και των υπηρετών του, αναδεικνύοντας με σημαντικό όπλο την απεργία πείνας την πραγματική διάσταση των γεγονότων της σύλληψης της. Είναι γνωστές οι μέθοδοι και οι τακτικές του κράτους οι οποίες χρησιμοποιηθήκαν ώστε να βάλουν στο περιθώριο την υπόθεση της και να την κάμψουν ψυχολογικά . Παρά τον προσωπικό της αγώνα και τον αγώνα των αλληλέγγυων ,η αποφυλάκιση της κερδήθηκε με δυσβάστακτους όρους.

Οι βαρύτατοι περιοριστικοί όροι που της επιβλήθηκαν και επιβάλλονται σε τέτοιες περιπτώσεις έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά ενεργειών του κράτους και των εντολοδόχων του και αφορούν ανθρώπους που αντιπαλεύουν τη λυσσαλέα προσπάθεια της εξουσίας για επιβολή και σιωπή και βάση έχουν τις συγγενικές ή προσωπικές σχέσεις , ενώ απώτερο σκοπό έχουν την ψυχολογική πίεση ,την επιβολή σκληρότατων όρων διαβίωσης ,τον στιγματισμό , την προετοιμασία για την «τάξη των φρόνιμων». Η ποινικοποίηση αυτών των σχέσεων είτε με σαθρά κατηγορητήρια είτε με «τρομονόμους» από μεριάς του κράτους δεν θα περάσει.

Η Στατήρη υφίσταται την εκδικητική συμπεριφορά του κράτους ,το οποίο παλιότερα έβαλε στο στόχαστρό του την Μ. Μπεραχά, την Α. Σωτηροπούλου και άλλους με σκοπό την φυσική και πολιτική τους εξόντωση .Η Αθηνά Τσάκαλου με την σειρά της βιώνει πολύ σκληρές συνθήκες περιορισμού κατ οίκον, μην μπορώντας να πραγματοποιήσει τις ιατρικές της εξετάσεις , μη μπορώντας να δει τα παιδιά της, ενώ στο ίδιο πλαίσιο κράτησης εντάσσονται και οι όροι αποφυλάκισης της Στατήρη, η οποία επίσης δεν μπορεί να συναντήσει τον σύντροφο της .Στην ουσία πρόκειται για μια διαφορετική μορφή εγκλεισμού που ελάχιστα διαφέρει από τον παραδοσιακό τρόπο . Πρόσφατα τη βία και την απροκάλυπτη επίθεση των μπάτσων της «αντιτρομοκρατικής» δέχτηκε η Μαρία Θεοφίλου και οι γονείς του Τ. Θεοφίλου. Επιθέσεις που στόχο έχουν να εκφοβίσουν και να εντείνουν το ήδη γενικευμένο κλίμα καταστολής .

Σε περίοδο όπου το κράτος διατρανώνει ότι έχει συνέχεια, δεν θα μπορούσε να λείψει από την ατζέντα του η βία, η μεθοδευμένη ενοχοποίηση των αγωνιστών αλλά και του οικογενειακού τους περιβάλλοντος .Δεν αποτελεί και καμία έκπληξη η αντιμετώπιση των έγκλειστων από το σύστημα των «δημιοκρατών». Εκείνο που με απέχθεια παρακολουθούμε είναι η επέκταση της εκδίκησης και στους συγγενείς τους. Μια συνέχεια του ¨ ιδιώνυμου¨ το οποίο έρχεται από μακριά αλλά συνεχίζει να ισχύει συντηρώντας τους σύγχρονους διαχειριστές με χαρακτηριστικά βασανιστών .

Στηρίζουμε τους αγωνιστές μέσα και έξω από τα κελιά, που περίτεχνα στήνει η εξουσία και δηλώνουμε ότι σ ένα σκηνικό που στήνεται με πρωταγωνιστές τον φόβο ,την καταστολή ,την προσπάθεια φασιστικοποίησης της κοινωνίας, δεν θα ήμαστε κομπάρσοι .Στηρίζουμε την ελευθερία των ανθρώπων της αντίστασης, παλεύουμε για κοινωνική απελευθέρωση.

Ενάντια στην ποινικοποίηση των συγγενικών-προσωπικών σχέσεων .

Άρση των περιοριστικών όρων αποφυλάκισης συγγενών πολιτικών κρατουμένων και αμεση αποφυλάκιση των πολιτικών κρατουμένων.

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές.
ελαια

No responses yet

Sep 10 2015

Ενάντια στην αυταπάτη της κάλπης, παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας

Όταν το «όχι» σημαίνει ναι, και όταν αντιμνημονιακές και μνημονιακές δυνάμεις ως εντολοδόχοι του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου συμβάλλουν στη βίαιη φτωχοποίηση μεγάλου κομματιού της κοινωνίας, τότε το επίδικο δεν είναι η προσφυγή στην κάλπη αλλά η αντίσταση της κοινωνίας με ταξικούς όρους. Με τελευταίο εκτελεστικό όργανό τους τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και δεκανίκι τους ακροδεξιούς των ΑΝ. ΕΛ., οι απανταχού ληστές του κοινωνικού πλούτου συνεχίζουν ακάθεκτοι την αφαίμαξη όλο και μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας . Μέσα από έναν τακτικίστικο βούρκο ρεφορμισμού, η απερχόμενη κυβέρνηση που προκήρυξε ξανά εκλογές κατάφερε εντωμεταξύ, σε ελάχιστο χρόνο και με υποδειγματική άνεση, να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο υπό τις επευφημίες των προκατόχων της. Ο τρόπος για να περάσει αυτό το τρίτο και ‘επιμηκέστερο’ νεοαποικιοκρατικό μνημόνιο ήταν το δημοψήφισμα του Ιούλη, ένα δημοψήφισμα εγκλωβιστικό και ψευδεπίγραφο που εξόρκιζε προκαταβολικά κάθε ρήξη με τους πιστωτές και που τελικά το μόνο που πέτυχε ήταν να βεβαιώσει την περίφημη συνέχεια του κράτους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. δεν προέκυψε τυχαία αλλά ως ένας ελιγμός του καπιταλισμού, ο οποίος στη συγκεκριμένη χρονική και πολιτική συγκυρία χρειαζόταν ακριβώς μια τέτοια κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που ανάμεσα στα άλλα της καθήκοντα ανέλαβε και την καταστολή όσων δεν κατάπιαν αμάσητη την ‘ελπίδα’ που θα έφερνε μια νέα ‘αριστερή’ διαχείριση. Η συναίνεση της κυβέρνησης στις προσταγές της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. και η επακόλουθη συντριβή της στο κοινωνικό πεδίο απλά αποδεικνύουν ότι ο καπιταλισμός δεν μπορεί να γίνει καλός για την κοινωνία και ότι η ανατροπή του δεν θα έρθει ποτέ ειρηνικά.

Μέσα στη συνθήκη αυτού του πολέμου, το κράτος-υπηρέτης των δανειστών-δυναστών εύλογα επιδιώκει να ανανεώσει το συμβόλαιό του με την κοινωνία. Απόρροια αυτής της αναγκαιότητας είναι η προκήρυξη δεύτερων εκλογών μέσα σε διάστημα εννιά μηνών. Μερικά εκατομμύρια άνθρωποι καλούνται πάλι να χορέψουν σε ένα εκλογικό πανηγύρι-αστραπή, το οποίο έχει ως μοναδικό στόχο να αποσπάσει από μια ήδη καταληστευμένη κοινωνία τη συναίνεση στη μιζέρια της και την αποδοχή της λεηλασίας της. Οι εκλογές εμφανίζονται πιο ξεκάθαρα από ποτέ ως η ύστατη γραμμή άμυνας του κοινοβουλευτισμού, ο οποίος τελευταία αμφισβητείται από όλο και περισσότερους, μια τάση που τα αποτελέσματά της μένει να φανούν.

Η αναπαραγωγή της παντοδυναμίας του αστικοδημοκρατικού κράτους προϋποθέτει φυσικά και την κατασκευή θεσμικών εναλλακτικών αφηγήσεων, που με τη μορφή των διαφόρων κομμάτων και απο-κομμάτων ελπίζουν να συσπειρώσουν γύρω τους τη διάχυτη οργή για την κοινωνική αδικία, με πρόχειρες και ανεπεξέργαστες συνταγές κάθετης διαχείρισης των κοινωνικών ζητημάτων. Ακόμα χρησιμότερη για το κράτος είναι η ύπαρξη μορφωμάτων όπως η Χρυσή Αυγή, που με φόντο την προσφυγική κρίση και το κουρέλιασμα του κοινοβουλευτισμού βρίσκει ξανά γόνιμο έδαφος για να αναπτύξει το νεοναζιστικό της όραμα και παραλλάζει τη φρασεολογία της ανάλογα με τις συνθήκες, διεκδικώντας ρόλο προνομιακού εκφραστή της οργής μιας ταξικά ανερμάτιστης μερίδας της κοινωνίας. Οι χρήσιμοι τραμπούκοι της Χ.Α., ήρωες για κάποιους μετά και την παραπομπή τους στην αστική δικαιοσύνη, ανακάμπτουν δριμύτεροι για να συμβάλουν με την εθνικοσοσιαλιστική τους ρητορεία στην αποδυνάμωση των ταξικών αντιστάσεων και στην επέλαση του κεφαλαίου που αλωνίζει τις ζωές μας με βασικό συνεργό και συνομιλητή του το κράτος.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, εμείς δεν μπορούμε να δούμε την κάλπη ως πεδίο της πολιτικής μας δράσης. Ως χρέος μας αντιλαμβανόμαστε τη συνεπή παρουσία στις μάχες ενός ανοιχτά κηρυγμένου πολέμου, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα, ρίχνοντας τις δυνάμεις μας στη δημιουργία και το δυνάμωμα δομών ανταγωνιστικών προς την προτεινόμενη παράδοση της κοινωνίας σε ‘λύσεις’ από-τα-πάνω. Ενάντια στη λογική της ανάθεσης, πιστεύουμε στους πολύμορφους αγώνες, τις συνελεύσεις γειτονιάς, ανέργων και επισφαλώς εργαζόμενων, στην επανοικειοποίηση χώρων και χρόνων. Η οργή θέλει οργάνωση, και η οργανωμένη κοινωνική αντεπίθεση δεν μπορεί να έρθει με την εκλογική λευκή επιταγή σε επαγγελματίες σωτήρες, αλλά μέσα από ταξικά σωματεία βάσης, άγριες απεργίες διαρκείας, στοχευμένο μποϋκοτάζ στην παραγωγή, κατάληψη μέσων παραγωγής για τις κοινωνικές ανάγκες, κολεκτιβοποίηση της γης και απαλλοτρίωση κρατικής και εκκλησιαστικής περιουσίας. Στα χρόνια της παραίτησης που φτιάχνει μονόδρομους, προσπαθούμε να αναστήσουμε -πρώτα απ’ όλα μεταξύ μας- τη λογική της κοινότητας, και μέσα από αυτήν να ψηλαφήσουμε τρόπους επάρκειας και αναπαραγωγής ενός κόσμου που να μας χωράει. Να ψάξουμε άλλους δρόμους για μια κοινωνία σχέσεων όπως τις θέλουμε, χωρίς έτοιμες λύσεις. Γι’ αυτό συνεχίζουμε να στήνουμε τις αντιδομές μας οδοφράγματα ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, δομές αλληλέγγυες και αντι-ιεραρχικές που βγάζουν τη γλώσσα σε κάθε μορφή τυραννίας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

No responses yet

May 25 2015

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Τον τελευταίο καιρό οι κοινωνικοί χώροι έχουν μπει στο στόχαστρο τόσο του κράτους όσο και διάφορων τραμπούκων. Είναι διαπιστωμένο άλλωστε ότι τέτοιου είδους χώροι στους οποίους οι άνθρωποι δρουν ελεύθερα και αυτοοργανωμένα συναποφασίζοντας και συνδιαμορφώνοντας αποτελούν κίνδυνο για την κάθε μορφής εξουσία αφού εξ ορισμού την αποκλείουν.

Πιο συγκεκριμενα, ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «Επί τα Πρόσω» στην Πάτρα δέχτηκε επίθεση στις 26/4 από ομάδα τραμπούκων, οι οποίοι προσπάθησαν να χτυπήσουν συντρόφους την ώρα που πραγματοποιούσαν συνέλευση αλλά ευτυχώς αποκρούστηκαν επιτυχώς.

Το Αντιεξουσιαστικό Στέκι Ιατρικής τους τελευταίους μήνες δέχεται αλλεπάλληλες κατασταλτικές επιθέσεις από τη διοίκηση της σχολής. Το σφράγισμα του χώρου με αλλαγή κλειδαριών και η διακοπή της ηλεκτροδότησης ήταν οι ενέργειες στις οποίες προέβησαν για να διακοπεί η λειτουργία του. Στις 8/5 οι σύντροφοι του Στεκιού κατέλαβαν την Κοσμητεία απαιτώντας επανασύνδεση του ρεύματος και ξεκαθαρίζοντας ότι η τρομοκρατία δεν πρόκειται να τους φιμώσει.

Η Βίλα Ζωγράφου βρίσκεται από τις 2/4 στο στόχαστρο της δημοτικής αρχής της περιοχής με σκοπό της να στεγαστεί στο χώρο της κατάληψης το Δημοτικό Ωδείο. Με τον τρόπο αυτό ένας καθαρά αντιεμπορευματικός χώρος με ποικίλες δομές και δράσεις μέχρι σήμερα, θα μετατραπεί σε ένα χώρο εμπορευματοποίησης αφού στα ωδεία ως γνωστόν για να φοιτήσει κάποιος πληρώνει δίδακτρα.

Η στεγαστική κατάληψη “Acta et verba” δέχτηκε εισβολή από μπάτσους, οι οποίοι, αφού ξυλοκόπησαν συντρόφους και έστειλαν μια συντρόφισσα στο νοσοκομείο, θεώρησαν σωστό να πάρουν και τα χρήματα από το κουτί συνεισφοράς της εφημερίδας «Άπατρις».

Πιο πρόσφατο περιστατικό και πιο ελπιδοφόρο όσον αφορά στο πώς βλέπει ο κόσμος τις καταλήψεις είναι αυτό της κατάληψης «Ντουγρού» στη Λάρισα. Στις 9/5 σύντροφοι μπήκαν σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι και άρχισαν εργασίες με τη στήριξη των κατοίκων της γειτονιάς, οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν να δουν και να βοηθήσουν. Την επόμενη μέρα κατέφτασαν πάνοπλες οι δυνάμεις της αστυνομίας μαζί με κάποιο φερόμενο ως ιδιοκτήτη του οικήματος και μετά την άρνηση των συντρόφων να αποχωρήσουν, προέβησαν στην εκκένωση του κτιρίου. Οι γείτονες ήταν οι πρώτοι που αντέδρασαν, όμως οι μπάτσοι μπήκαν μέσα και άρχισαν να σπρώχνουν τους συντρόφους. Επίσης επιτέθηκαν σε συντρόφισσα επειδη τραβούσε βίντεο από το κινητό της. Έγιναν 26 προσαγωγές. Η γειτονιά όλο αυτο το διάστημα ήταν στο δρόμο αντιδρώντας σε όλον αυτόν τον παραλογισμό της καταστολής.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους συντρόφους μας από τη μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη και καταδικάζουμε την «πανούσια» καταστολή καθώς και κάθε είδους επιθέσεις σε χώρους που έχουν πάρει ζωή μέσα από συλλογικές και αυτοοργανωμένες προσπάθειες, που συντελούν στη ζύμωση και στην πολιτική αφύπνιση των ανθρώπων.

ΟΣΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΚΕΝΩΣΕΤΕ, ΟΣΑ ΣΤΕΚΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΕΤΕ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ, ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΡΟΥΘΟΥΝΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΑΝ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ!
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

No responses yet

May 23 2014

24-5-2014, Παγκόσμια μέρα κατά της Monsanto

monsantena prasino copy

Monsanto Company Inc.
Βιομηχανία χημικών και πλαστικών,
Φαρμακοβιομηχανία, Αγροτική βιομηχανία.
Πολυεθνική με έδρα το Missouri των ΗΠΑ.

Πρώτο προϊόν, που παρήγαγε, υπήρξε η τεχνητή γλυκαντική ουσία, ζαχαρίνη την οποία και πούλησε στην Coca Cola.
Τις δεκαετίες 1940 και 1950, βοήθησε εκτενώς στην κατασκευή των πρώτων πυρηνικών όπλων.
Κορυφαίος παραγωγός πλαστικών (συνθετικές ίνες, πολυστυρένιο), παραμένοντας έκτοτε μεταξύ των μεγαλύτερων χημικών βιομηχανιών ανά τον κόσμο.
To 1944 η Monsanto και άλλες 15 εταιρείες ξεκίνησαν την παραγωγή του εντομοκτόνου DDT (μη βιοδιασπώμενο), το οποίο απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ το 1972, λόγω υψηλής τοξικότητας.
Τη δεκαετία του 1960 υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εταιρείας παραγωγής του Agent Orange (πορτοκαλί παράγοντα), χημικού όπλου (φυτοκτόνο και αποφυλλωτικό, με περιεκτικότητα διοξίνης), που χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στον πόλεμο κατά του Βιετνάμ. Σύμφωνα με τις αρχές της χώρας, περίπου 400.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν και 500.000 παιδιά γεννήθηκαν με γενετικές ανωμαλίες, εξαιτίας της χρήσης του.
Το 1970 δημιούργησε τη ζιζανιοκτόνο ουσία glyphosate (γλυφοσικό οξύ), γνωστή με την εμπορική ονομασία Roundup. Eίναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα σε χρήση τοξικά ζιζανιοκτόνα.
Μέχρι το 1977, η Monsanto παρήγαγε το 99% των PCBs (πολυχλωριωμένα διφαινύλια), χημικές ουσίες, που χρησιμοποιούνταν ευρέως από την αμερικανική βιομηχανία ως διηλεκτρικά και ψυκτικά υγρά (μη διασπώμενοι οργανικοί ρύποι, που προκαλούν καρκίνους και πλήθος άλλων διαταραχών).
Το 1982 επιστήμονες της Monsanto κατόρθωσαν την πρώτη γενετική τροποποίηση φυτικού κυττάρου, και πέντε χρόνια αργότερα πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες δοκιμές γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών.
To 1994 η εταιρεία παρουσίασε την συνδυαστική αυξητική ορμόνη βοοειδών(rBST), τροποποιώντας γενετικά την πεπτιδική ορμόνη BST. Η Monsanto υποσχόταν πως η χορήγηση της ορμόνης θα αύξαινε την παραγωγή γάλακτος, παραλείποντας να σημειώσει τις δραματικές αλλαγές που αυτή προκαλεί στις λειτουργίες των ζώων.
Το 2009 το 50% των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Monsanto αφορούσαν την γραμμή παραγωγής προϊόντων Roundup, καθώς εκτός από το ζιζανιοκτόνο, η εταιρεία προχώρησε στην παραγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων, ανθεκτικών στο γλυφοσικό οξύ, με την εμπορική ονομασία, Roundup Ready.
Σύμφωνα με τη Monsanto, η συνδυαστική χρήση των σπόρων με το αντίστοιχο ζιζανιοκτόνο επιτρέπει στους καλλιεργητές να σπείρουν, χωρίς να διατηρήσουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των φυτών, μεγιστοποιώντας την απόδοση των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Σήμερα στις ΗΠΑ το 90% της καλλιέργειας αραβοσίτου, σόγιας, βαμβακιού, ζαχαρότευτλων και ελαιοκράμβης(canola) είναι ανθεκτική στο γλυφοσικό οξύ και επομένως έχει υποστεί γενετική μετάλλαξη.
Η εταιρεία κατοχυρώνει και ανανεώνει διαρκώς (ήδη κατοχυρωμένες) πατέντες γενετικά τροποποιημένων σπόρων, που εμφανίζουν φυσική αντίσταση σε ιούς και ζιζανιοκτόνα, αξιώνοντας, παράλληλα, την αποζημίωση της οποτεδήποτε γίνεται χρήση της τεχνολογίας της. Η καλλιέργεια της γης δεν υπακούει πλέον αποκλειστικά στους νόμους της φύσης.
Με αυτόν τον τρόπο αφενός ορισμένα είδη θεωρούνται πλέον ιδιοκτησία της Monsanto, αφετέρου οι καλλιεργητές υπογράφουν συμβόλαια με την εταιρεία, τα οποία τους δεσμεύουν και για τις μελλοντικές σπορές τους. Οι αγοραστές των σπόρων καλούνται να τους χρησιμοποιούν μία και μόνο φορά, καθώς ο σπόρος που προκύπτει μετά την πρώτη σπορά, θεωρείται και πάλι ιδιοκτησία της Monsanto, όπως άλλωστε και ο σπόρος ενός φυτού, στο όποιο έχει γίνει χρήση λιπάσματός της.
Από τα παραπάνω προκύπτει, πως η μεγαλύτερη πολυεθνική στην αγορά μεταλλαγμένων σπόρων παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αμερικανικής, αν όχι παγκόσμιας, νομοθεσίας για την παραγωγή και τη διάθεση των μεταλλαγμένων.
Η νομοθεσία της ΕΕ, με τα κενά και τα παράθυρα που αφήνει, διευκολύνει την προώθηση των μεταλλαγμένων. Η ιχνηλασιμότητα και σήμανση δεν εφαρμόζεται για τα κτηνοτροφικά προϊόντα, ενώ προωθεί τις «ελεύθερες ζώνες» καλλιέργειας που δεν αποτρέπουν την επιμόλυνση της συμβατικής και βιολογικής γεωργίας από ΓΤΟ. Επίσης ανέχεται κατώτατο όριο επιμόλυνσης σπόρων και τροφίμων αντί για μηδενική ανοχή και αρνείται να εφαρμόζει Διεθνές Πρωτόκολλο για τη Βιοασφάλεια παρ’ ότι το έχει εγκρίνει ως ΕΕ.

ΟΧΙ στην κυριαρχία των πολυεθνικών στο χώρο της τροφής και την εξαφάνιση του μικρού παραγωγού.

No responses yet

Oct 20 2013

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ «ΕΛΑΙΑ» από Ν.Δένδια & Δήμο Κέρκυρας

Ο υπουργός προστασίας του πολίτη Νίκος Δένδιας, στα εγκαίνια του νέου αστυνομικού μεγάρου, εξήγγειλε μεταξύ άλλων, πως ο χώρος στον οποίο στεγάζεται η κατάληψη Ελαία θα δοθεί στο δήμο για την εγκατάσταση των δημοτικών θερμοκηπίων.
Εκτιμούμε, λοιπόν, ότι στο άμεσο μέλλον είναι πολύ πιθανόν να επιχειρηθεί εκκένωση της κατάληψης Ελαία που στεγάζεται σε ένα από τα κτίρια του πρώην Ινστιτούτου Ελαίας, στην περιοχή της Γαρίτσας.
Είναι βέβαιο, ότι οι τοπικές αρχές και ο υπουργός θα μιλήσουν άλλη μια φορά για «ακόμα ένα χώρο που θα δοθεί προς όφελος όλης της τοπικής κοινωνία». Για άλλη μια φορά θα ψεύδονται. Όσοι/ες ζούμε στην Κέρκυρα πρέπει να είμαστε τουλάχιστον καχύποπτοι σχετικά με τις «αγνές» προθέσεις του δήμου την ώρα που η πόλη είναι γεμάτη με εγκαταλελειμμένα, άδεια και μαραζωμένα κτίρια για τα οποία δεν έχει υπάρξει ο ζήλος και η βούληση να καλύψουν στεγαστικές και άλλες ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.
Δηλώνουμε πως εδώ και 4 χρόνια το κτίριο του ελαιοτριβείου, τα θερμοκήπια και το κτήμα του πρώην Ινστιτούτου Ελαίας αξιοποιούνται κοινωνικά καλύπτοντας κοινωνικές ανάγκες και επιθυμίες.
Σε μια εποχή που όλα τα κομμάτια του κυρίαρχου πολιτικού σκηνικού διαγκωνίζονται στην επίδειξη βιαιότητας και ενώ το σύνολο της δημόσιας συζήτησης περιστρέφεται γύρω από τη δημόσια τάξη, οι πολιτικές εκδηλώσεις ενάντια στο ρατσισμό, τους εθνικούς μύθους και τις κυρίαρχες προκαταλήψεις που έχουν διοργανωθεί στην κατάληψη λειτουργούν ως εστίες αντίστασης στην επέλαση που επιχειρούν.
Η αγροκολλεκτίβα της κατάληψης με τη δράση της θέτει ανοιχτά το ζήτημα των διατροφικών αναγκών και προτάσσει, έστω και σε πειραματικό επίπεδο, έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της αγροτικής παραγωγής ενώ οι συναυλίες και οι θεατρικές παραστάσεις που έχουν διοργανωθεί στο χώρο από αυτοοργανωμένες θεατρικές/μουσικές ομάδες αποδεικνύουν έμπρακτα πως η ψυχαγωγία και η διασκέδαση μπορεί να υπάρξει χωρίς την ανάγκη αντίτιμου και χωρίς την επιδίωξη του κέρδους.
Ο κρατικός μηχανισμός και τα οικονομικά συμφέροντα που εκφράζει μίλησαν πολύ τον τελευταίο καιρό για «τα δυο άκρα» και την ανάγκη πάταξής τους. Βέβαια, απέφυγαν να πούν πως οι μαχαιροβγάλτες της Χ.Α είναι δικό τους δημιούργημα, που χρόνια τώρα εξέθρεψαν στη ζεστή αγκαλιά τους. Παράλληλα έχουν δείξει έμπρακτα το μίσος τους στο «άκρο» που απειλεί την κυριαρχία τους, δηλαδή, την κάθε κοινωνική ομάδα που αντιστέκεται διεκδικώντας αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη, και κάθε πολιτικό χώρο, όπως είναι οι καταλήψεις, που απλώνει ένα χέρι αλληλεγγύης και συμπαράστασης στα κινήματα των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτό των Σκουριών τώρα, της Κερατέας, λίγο καιρό πριν ή της Λευκίμμης, παλιότερα.
Στην κατάληψη Ελαία συμμετέχουμε ένα σύνολο ανθρώπων με διαφορετικά βιώματα και ιστορία και, όπως είναι φυσικό, και με αντιφάσεις. Καθημερινοί άνθρωποι με πραγματικά προβλήματα που προσπαθούμε να συνυπάρξουμε και να οργανωθούμε μακριά από κόμματα και φωτισμένες ηγεσίες. Αυτό, όμως, είναι και το στοίχημα της αυτοοργάνωσης.
Γι’ αυτό δηλώνουμε σε κάθε επίδοξο διώκτη μας ότι οι πολιτικές μας επιλογές και οι σχέσεις που χτίζουμε είναι αδιαπραγμάτευτες και σταθερές. Δεν κλείνονται σε 4 τσιμεντένιους τοίχους ούτε πρόκειται να γκρεμιστούν μαζί τους.

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ

No responses yet

Sep 18 2013

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΙΝΔΙΑ…ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ & ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αγώνες της παγκόσμιας εκπαιδευτικής κοινότητας για δημόσια και ποιοτική εκπαίδευση
(Αποσπάσματα από άρθρο της Χριστίνας Μαυροπούλου – συρραφή/επιμέλεια: Κατάληψη Ελαία)

 Η «κρίση χρέους» έχει χρησιμοποιηθεί ως «όπλο μαζικής καταστροφής» όλων όσων κατακτήθηκαν επί δεκαετίες  σε παγκόσμιο επίπεδο. Πέραν των εισοδημάτων και των εργασιακών δικαιωμάτων, κοινωνικά δικαιώματα που μέχρι σήμερα θεωρούνταν αυτονόητα, όπως δημόσια Παιδεία, Υγεία και  Πολιτισμός, αποτελούν τους πρώτους στόχους των περικοπών και των προωθούμενων αναδιαρθρώσεων.

Ειδικά για την Παιδεία,  η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες,  έχει ξεκινήσει εδώ και μερικά χρόνια.  Μία Παιδεία, όπου πλέον επιτάσσεται ο μετασχηματισμός της σε επένδυση του ίδιου του εργαζόμενου σε «μορφωτικό κεφάλαιο». Αλλαγές, αναδιαρθρώσεις και μετασχηματισμός που προκαλεί εδώ και χρόνια σειρά διαμαρτυριών, κινητοποιήσεων, μέχρι και εξεγέρσεων, όπως στην περίπτωση της Χιλής. Είτε από φοιτητές και μαθητές, είτε από εκπαιδευτικούς.  Είτε όσον αφορά δικαιώματα των εκπαιδευτικών που πλήττονται δριμύτατα, είτε από μαθητές και φοιτητές που οι ίδιοι και οι οικογένειές τους επωμίζονται εξ ολοκλήρου σχεδόν της βάρος της «επένδυσης σε μορφωτικό κεφάλαιο».

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε με κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε πολλά κράτη του κόσμου.

  • Μεξικό

Οι εκπαιδευτικοί πραγματοποιούν συνεχείς και καθημερινές διαδηλώσεις αλλά και απεργίες. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τις πολιτείες Οαχάκα και Μιτσοακάν και εξαπλώθηκαν και σε άλλες πόλεις σε συνολικά δέκα πολιτείες. Κεντρικό ζήτημα των κινητοποιήσεων είναι οι προωθούμενες αλλαγές του τρόπου αξιολόγησης, πρόσληψης και πληρωμής των εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.  Οι αλλαγές αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της σαρωτικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που προωθήθηκε από την κυβέρνηση τον περασμένο Φλεβάρη, παρά τις οξύτατες αντιδράσεις των συνδικάτων της εκπαίδευσης. Μεταξύ άλλων, οι νομοθετικές μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνουν την τροποποίηση των άρθρων 3 και 73 του Συντάγματος (που αφορούσαν την Παιδεία), επιβάλλοντας την απογραφή του πληθυσμού εκπαιδευτικών, μαθητών και σχολικών μονάδων,  καθώς και ένα νέο «αξιοκρατικό και αδιάβλητο» σύστημα αξιολόγησης και διορισμού. Επιπλέον,  θέτουν τις βάσεις για την ιδιωτικοποίηση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αφού προβλέπουν τη σύνδεση της διδασκαλίας συγκεκριμένων μαθημάτων με χορηγούς ή αναθέτουν την εξεύρεση πόρων για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων στους διευθυντές των σχολείων. Παρόλο που η μεταρρύθμιση ψηφίστηκε, οι εκπαιδευτικοί συνέχισαν τον αγώνα,  ώστε να την ανατρέψουν και να την καταργήσουν. Στον πολύμηνο αγώνα των εκπαιδευτικών, οι οποίοι είχαν καταλάβει από τον προηγούμενο Μάιο την κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, η κυβέρνηση απάντησε με μία σαρωτική επιχείρηση καταστολής, στα τέλη Αυγούστου.

  • Κολομβία

Από τις 10 Σεπτέμβρη οι εκπαιδευτικοί έχουν κηρύξει πανεθνική απεργία, συμπράττοντας στο κοινό μέτωπο με τους αγρότες και άλλους εργαζόμενους ενάντια στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία μετατρέπει την εκπαίδευση, από ανθρώπινο δικαίωμα, σε ευκαιρία για την επιχειρηματική δράση και το κέρδος, «ακριβώς όπως κάνει με τη γη, το φυσικό πλούτο, τον αέρα και το νερό. Οι Εκπαιδευτικοί απαιτούν άμεσα τον τερματισμό της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης σε συνδυασμό με την πολιτική μείωσης των αποδοχών τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι, εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής, την τελευταία δεκαετία έχουν κλείσει σχεδόν 17.000 σχολεία σε όλη την κολομβιανή επικράτεια, αποκλείοντας πάνω από 8 εκατομμύρια μαθητές από το δημόσιο σχολείο.

  • Ουγκάντα

Η Εθνική Ένωση Εκπαιδευτικών της Ουγκάντας-UNATU έχει καλέσει σε γενική απεργία όλους των εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενάντια στην αθέτηση των περσινών δεσμεύσεων της κυβέρνησης για αύξηση των αποδοχών τους κατά 20%. Η κυβέρνηση απαντά ότι δεν μπορεί να δώσει τις αυξήσεις, γιατί «πτώχευσε». Η υπουργός Παιδείας ήταν σαφής: ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΕΡΓΗΣΕΙ ΘΑ ΑΠΟΛΥΕΤΑΙ.

  • Νιγηρία

Οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών ξεκίνησαν με αφορμή τη μείωση των αποδοχών τους κάτω από το βασικό μισθό και την ανεπαρκή χρηματοδότηση των σχολείων. Πανεπιστημιακοί και φοιτητές κινητοποιήθηκαν, επίσης, απαιτώντας δωρεάν και ποιοτική δημόσια παιδεία.

  • Βρετανία

Τα δύο μεγαλύτερα εργατικά σωματεία των εκπαιδευτικών έχουν προκηρύξει δύο απεργιακές κινητοποιήσεις μέσα στον Οκτώβριο, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη νέα ρύθμιση που καταργεί το εθνικό σύστημα που προέβλεπε αυτόματες αυξήσεις με γνώμονα την αρχαιότητα του εκπαιδευτικού κι επιτρέπει στους διευθυντές των σχολικών μονάδων να μεταβάλλουν τον μισθό των εκπαιδευτικών, ανάλογα με την αξιολόγηση της απόδοσής τους.

  • Η.Π.Α.

Στην πόλη Σέιλερ της Πενσυλβάνιας, οι εκπαιδευτικοί απήργησαν απαιτώντας αύξηση αποδοχών, έχοντας στο πλευρό τους γονείς αλλά και άλλους εργαζόμενους.  Οι εκπαιδευτικοί ολοκλήρωσαν τον πρώτο κύκλο απεργιακών κινητοποιήσεων με μία πρώτη νίκη  καθώς απέσπασαν αύξηση κατά 150% των καταβαλλόμενων για τα ασφαλιστικά ταμεία και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. 

  • Ινδία

Στο βορειοανατολικό κρατίδιο της Μεγκαλάγια, οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων πραγματοποίησαν τριήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις, απαιτώντας κανονικές και στην ώρα τους πληρωμές. Εκφράζουν επίσης την αντίθεση τους στη δημιουργία παιδείας δύο ταχυτήτων, με την υπαγωγή της εκπαίδευσης στην τοπική αυτοδιοίκηση.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ Ελεύθερος κοινωνικός χώρος katalipsielaia.squat.gr

No responses yet

Jun 11 2013

ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Επισυνάπτουμε την μπροσούρα της Κατάληψης “Ελαία” για τους Εβραίους της Κέρκυρας.

Η μπροσούρα αυτή μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της υπαίθριας εκδήλωσής μας στις 25/5/2013.

 
υ.γ. περιττό να ενημερώσουμε ότι η μπροσούρα μας (όπως και όλο το υλικό της Κατάληψης “Ελαία” μπορεί να διακινηθεί ελεύθερα από όποιον το επιθυμεί για κινηματικούς σκοπούς.   

μπροσούρα εβραϊκού ηλεκτρονικό

No responses yet

Apr 21 2013

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΛΑΙΑΣ στην εκδήλωση για τη Βιομηχανική Μεταλλευτική

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ

το πρώτο ελληνικό πείραμα εργατικής

αυτοδιαχείρισης βιομηχανικής μονάδας

Λίγα λόγια για τη Βιομηχανική Μεταλλευτική

Η Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟΜΕ), ιδρύθηκε το 1982 και ανήκει σε μεγάλο επιχειρηματικό όμιλο στον οποίο ανήκει και η Φίλκεραμ Τζόνσον ιδιοκτησία της οικογένειας Φιλίππου. Η Βιομηχανική Μεταλλευτική είναι στη Θεσσαλονίκη και ασχολείται με την παραγωγή δομικών υλικών. Στο διάστημα 2000-2006, η ΒΙΟΜΕ, ήταν μια από τις 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις στη Βόρεια Ελλάδα. Από το 2010 και μετά όμως το εργοστάσιο άρχισε να παίρνει την κατιούσα. Η μητρική εταιρεία, η Φίλκεραμ Τζόνσον, χρεώσε με δάνεια (1.900.000 ευρώ) την θυγατρική «Βιομηχανική Μεταλλευτική», η οποία απόκτησε ένα πλασματικό παθητικό και η εργοδοσία ξεκίνησε τις καθυστερήσεις στα επιδόματα και στην καταβολή μισθών. Από τον Μάιο του 2011, η επιχείρηση σταμάτησε να πληρώνει τους εργαζόμενους, και αυτοί με τη σειρά τους ξεκίνησαν 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, ενώ στις 12 Σεπτεμβρίου προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας, ζητώντας ταυτόχρονα την επαναλειτουργία του εργοστασίου και τα δεδουλευμένα τους. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, κατόπιν γενικής συνέλευσης του σωματείου, αποφάσισαν να μην αφεθούν στην τύχη της μακροχρόνιας ανεργίας, αλλά να αγωνιστούν να πάρουν το εργοστάσιο στα χέρια τους, ανοίγοντας έτσι με αυτό τον τρόπο νέους δρόμους εργατικής χειραφέτησης και αυτοδιεύθυνσης. Η συνέλευση είχε συμμετοχή 100% και η απόφαση πάρθηκε με πλειοψηφία 97%. Με επίσημη πρότασή τους, διεκδίκησαν να δημιουργήσουν ένα εργατικό συνεταιρισμό, απαιτώντας μάλιστα νομική κατοχύρωση τόσο για το δικό τους εγχείρημα όσο και για άλλα παρόμοια εργοστάσια και επιχειρήσεις που κλείνουν και τα εγκαταλείπουν οι εργοδότες. Ταυτόχρονα, διεκδίκησαν να τους δοθούν τα χρήματα που απαιτούνται για να βάλουν σε λειτουργία το εργοστάσιο. Όσο για τις μετοχές της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, τις έχει η πτωχευμένη μητρική εταιρεία, η Φίλκεραμ Τζόνσον, και ζητάνε να τις πάρουν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ, η οποία δεν είναι πτωχευμένη. Μάλιστα, όπως λέει το σωματείο των εργαζομένων, το στοκ των εμπορευμάτων και τα μηχανήματα τους ανήκουν με δικαστικές αποφάσεις.

 «Κύμα» αλληλεγγύης στη Βιο.Με.

Το σχέδιο που καταρτίστηκε συνάντησε την παγερή αδιαφορία του κράτους. Όμως, βρήκε πολύ μεγάλη υποστήριξη από την κοινωνία και από διάφορα κινήματα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί και ανάλογη Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο για τη στήριξη του αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ: από καμπάνιες για συγκέντρωση τροφίμων μέχρι διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων, συναυλίες οικονομικής ενίσχυσης και κινητοποιήσεις. Αυτό το μεγάλο κύμα αλληλεγγύης είχε ως ένα σημαντικό βήμα το «Καραβάνι Αλληλεγγύης», τον Οκτώβριο του 2012, στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις σε Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Καβάλα, Σέρρες, Ξάνθη, Γιάννενα, Πάτρα, Χαλκίδα, Βόλο, Λάρισα, Σύρο, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, και Αθήνα, όπου ενημερώθηκε πολύς κόσμος για την πορεία του αγώνα τους και για την πρότασή τους.

 

Γιατί καλούμε τους εργαζόμενους της Βιο.Με.

Εμείς, από την πλευρά μας, ως μέλη της Κατάληψης «Ελαία» και ως μέλη της πρωτοβουλίας εργαζομένων και αλληλέγγυων εδώ στην Κέρκυρα, εκφράζουμε την υποστήριξη μας στον αγώνα των εργαζομένων που ανοίγουν αυτή τη νέα σελίδα στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Πέρα από την αλληλεγγύη μας έχουμε πολλούς λόγους για τους οποίους θεωρούμε πολύ σημαντική μια συζήτηση, εδώ στην Κέρκυρα, με τους εργαζόμενους της ΒιοΜε. Προφανώς, ο καθένας από μας μπορεί να βρίσκει μια διαφορετική ηλιαχτίδα στο εγχείρημα αυτό, αλλά το σίγουρο είναι ότι ένα πείραμα, όπως αυτό της αυτοδιαχείρισης μιας βιομηχανικής μονάδας, ανοίγει μια κουβέντα για τους δρόμους που μπορούν να πάρουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα του 2013, στην Ελλάδα της κρίσης, των απολύσεων, της συρρίκνωσης των μισθών και της αναδιάρθρωσης των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Σε ένα νησί, όπως αυτό της Κέρκυρας που είναι γεμάτο από ξενοδοχειακές μονάδες και υπαλλήλους που πλήττονται άμεσα από τις επιλογές των επιχειρηματιών, ίσως είναι καιρός να ξεκινήσει μια συζήτηση γύρω από την αυτοδιαχείριση των παραγωγικών μονάδων. Όπως και να έχει, στα εργοστάσια των απολύσεων, των μισθών πείνας, της εντατικοποίησης και της ιεραρχίας, έρχεται ένα εργοστάσιο που οι εργαζόμενοί του συναποφασίζουν για τη δουλειά τους και τον παραγόμενο πλούτο τους, ένα εργοστάσιο που η εργασία πηγαίνει πλάι στις ανάγκες των εργατών, ένα εργοστάσιο που δεν υπάρχει αφεντικό. Η συλλογική εργασία χωρίς αφεντικά είναι σίγουρα ένα μεγάλο στοίχημα, μετά από αιώνες φεουδαρχικής και καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Αρκεί βέβαια, να μην παραμείνει ως μια όαση σε μια έρημο εργασιακής μοναξιάς και εκμετάλλευσης, αλλά να αποτελέσει ένα λιθαράκι σε ένα ποικιλόμορφο αντικαπιταλιστικό αγώνα.         

 

No responses yet

Next »

css.php