Archive for the 'εκδηλωσεις' Category

Sep 22 2016

1ο αναρχικό φεστιβάλ Κέρκυρας- αναρχική ομάδα Cumulonimbus

Έναρξη του 1ου αναρχικού φεστιβάλ Κέρκυρας

No responses yet

Jun 22 2016

Θεατρική παράσταση “Τσιριάδα Έπος γελοίον”

Τη Δευτέρα 27 Ιουνίου και ώρα 20.30 στην κατάληψη Ελαία οι Τσιριτσάντσουλες θα παρουσιάσουν τη θεατρική τους παράσταση “Τσιριάδα Έπος γελοίον”. Θα κυκλοφορήσει κουτί για την οικονομική στήριξη του ταμείου διωκόμενων Κέρκυρας/ιατρικών εξόδων. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη με ελέυθερη οικονομική συνεισφορά.

tsiriada-elaia

No responses yet

Jan 20 2016

Τσιριτσάντσουλες-Τσιριάδα: Έπος γελοίον

Continue Reading »

No responses yet

Nov 22 2015

6 χρόνια κατάληψη Ελαία

afisakerkyraauto15

No responses yet

Nov 07 2015

Από τη συγκομιδή αβοκάντο, τη μεξικάνικη συλλογική κουζίνα και την παρασκευή σαπουνιού

15

DSCN0269

16

12

DSCN0291

11

13

14

No responses yet

Oct 30 2015

Προβολή της ταινίας “Λύσσα” στην κατάληψη Ελαία

ΣΗΜΕΡΑ στην Καταληψη Ελαία στις 20.00 προβολη και συζητηση της ταινίας “ΛΥΣΣΑ ”
Η “Λύσσα” είναι μια ψηφιακή ταινία μυθοπλασίας 67 λεπτών. Είναι μια αυτοοργανωμένη κινηματογραφική παραγωγή που κινείται στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός κινηματικού / αντιεμπορευματικού κινηματογράφου.

ΥΠΟΘΕΣΗ
Λίγο μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου, η τάξη επανέρχεται. Μια «ασθένεια» έρχεται να τη διασαλεύσει, εισβάλλοντας στην κλειστή κοινωνία. Ο κοινός κίνδυνος εντείνει την καθημερινή ασφυξία, οξύνει τις αντιθέσεις και παράγει ρήξεις. Χρόνος, τόπος, και άνθρωποι στροβιλίζονται, τα πάντα μπαίνουν σε μια δίνη σύγκρουσης. Μέχρι τη «θεραπεία», όπου επανασυντίθενται τραγικά στο κατώφλι μιας συλλογικής κάθαρσης.

12189683_10208097068686926_5243908201411911602_n

 

No responses yet

Oct 29 2015

3 ημέρες αυτοοργάνωσης για τη σύνδεση των αγώνων ενάντια στο θέαμα, τη λεηλασία της φύσης, τον πολιτισμό του κέρδους

Παρασκευή 30/10, 8 μ.μ., κατάληψη Ελαία
Προβολή – Παρουσίαση της ΛΥΣΣΑΣ
Συζήτηση για τη συλλογική δημιουργία και τις αυτοοργανωμένες παραγωγές,
στον αντίποδα ενός πολιτισμού παραγωγής θεάματος & εμπορευμάτων.
[αναρχικοί / αντιεξουσιαστές για την επαναπροώθηση της DIY λογικής]
Σάββατο 31/10, 8 μ.μ., αναρχικό στέκι
Εκδήλωση – Συζήτηση με προβολή video για τον αγώνα ενάντια στον ΧΥΤΑ Λευκίμμης
και τις προοπτικές αναβίωσής του στο σήμερα
[αναρχική ομάδα cumulonimbus]
Κυριακή 1/11, 1 μ.μ., κατάληψη Ελαία
Συλλογική (μεξικάνικη) κουζίνα & εργαστήριο παρασκευής σαπουνιών
από την αγροκολλεκτίβα κατάληψης Ελαία
[κατάληψη Ελαία]
12193434_10208091886197367_2514105374087175364_n

 

No responses yet

Jun 09 2015

Πέμπτη 11/06, 21.30: Υπαίθρια προβολή της ταινίας “Film d’amore e d’anarchia” στην πλατεία Δημαρχείου

film d'amore e d'anarchia

Πέμπτη 11/06 στις 21:30 στην πλατεία Δημαρχείου:

Υπαίθρια προβολή της ταινίας “Film d’amore e d’anarchia (Μια ιστορία έρωτα και αναρχίας)”.

Σε περίπτωση βροχής η προβολή της ταινίας αναβάλλεται.

No responses yet

May 20 2015

Εκδηλώσεις το Σάββατο 23/5 στην Κατάληψη Ελαία

afisa aytomorfosiΣάββατο 23/5 11:30:

Κύκλοι μαθημάτων αυτομόρφωσης με θέμα “Γυναίκες του Αναρχικού κινήματος. Από τη Louise Michel στις Mujeres Libres”.

agelada poy epese apo ton ourano

Σάββατο 23/5 21:00:

Υπαίθρια προβολή ταινίας: “Un cuento chino (Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό)” με συνοδευτικές κοκονέλες.
Στη κατάληψη θα βρίσκεται το κινηματικό βιβλιοπωλείο της Via Revolta.

No responses yet

Jun 11 2014

Εκδήλωση – Συζήτηση στην Κατάληψη Ελαία για τον έλεγχο των σπόρων και της τροφής

Το Σάββατο 14/6  στις 20:00, θα πραγματοποιηθεί στον προαύλιο χώρο της

Κατάληψης Ελαία εκδήλωση – συζήτηση με την Βάσω Κανελλοπούλου

(Ερευνήτρια,  Δημοσιογράφος, Υπεύθυνη Δημόσιων Σχέσεων Εναλλακτικής

Κοινότητας “Πελίτι”).

Η συζήτηση θα επικεντρωθεί:

  • στα lobbies  σπόρων και τροφής
  • στη νομοθεσία σε Ελλάδα και Ευρώπη
  • στο χρηματιστήριο και τις επενδύσεις πάνω στην τροφή και τη σοδειά.
    μονσαντο2 copy
    Σύντομο βιογραφικό της εισηγήτριας
    — Η Βάσω Κανελλοπούλου είναι παραγωγός ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση και δημοσιογράφος. Σπούδασε Οικονομία στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Ν. Υόρκης. Ξεκίνησε το 1977 γράφοντας εκπομπές για το ραδιόφωνο στην ΕΡΤ και στη συνέχεια στην τηλεόραση. Έχει διατελέσει υπεύθυνη του τμήματος ντοκιμαντέρ και επιμορφωτικών εκπομπών για 20 χρόνια. Έχοντας ειδικευτεί στα περιβαλλοντικά θέματα, έχει γράψει κείμενα για 70 οικολογικές εκπομπές, από το 1982 έως σήμερα. Έχει εκπροσωπήσει την ΕΡΤ σε μεγάλο αριθμό διεθνών συναντήσεων και για μία επταετία είχε την ιδιότητα του εκπροσώπου της Ελλάδας στην ομάδα δημιουργών περιβαλλοντικών εκπομπών των δημόσιων τηλεοράσεων της Ευρώπης. Γράφει σενάρια για περιβαλλοντικά ντοκιμαντέρ καθώς και άρθρα, ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος. Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής του ένθετου περιοδικού “Δαίμων της Οικολογίας” (Κυριακάτικη Αυγή). Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα τα τελευταία χρόνια.

No responses yet

May 23 2014

24-5-2014, Παγκόσμια μέρα κατά της Monsanto

monsantena prasino copy

Monsanto Company Inc.
Βιομηχανία χημικών και πλαστικών,
Φαρμακοβιομηχανία, Αγροτική βιομηχανία.
Πολυεθνική με έδρα το Missouri των ΗΠΑ.

Πρώτο προϊόν, που παρήγαγε, υπήρξε η τεχνητή γλυκαντική ουσία, ζαχαρίνη την οποία και πούλησε στην Coca Cola.
Τις δεκαετίες 1940 και 1950, βοήθησε εκτενώς στην κατασκευή των πρώτων πυρηνικών όπλων.
Κορυφαίος παραγωγός πλαστικών (συνθετικές ίνες, πολυστυρένιο), παραμένοντας έκτοτε μεταξύ των μεγαλύτερων χημικών βιομηχανιών ανά τον κόσμο.
To 1944 η Monsanto και άλλες 15 εταιρείες ξεκίνησαν την παραγωγή του εντομοκτόνου DDT (μη βιοδιασπώμενο), το οποίο απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ το 1972, λόγω υψηλής τοξικότητας.
Τη δεκαετία του 1960 υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εταιρείας παραγωγής του Agent Orange (πορτοκαλί παράγοντα), χημικού όπλου (φυτοκτόνο και αποφυλλωτικό, με περιεκτικότητα διοξίνης), που χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στον πόλεμο κατά του Βιετνάμ. Σύμφωνα με τις αρχές της χώρας, περίπου 400.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν και 500.000 παιδιά γεννήθηκαν με γενετικές ανωμαλίες, εξαιτίας της χρήσης του.
Το 1970 δημιούργησε τη ζιζανιοκτόνο ουσία glyphosate (γλυφοσικό οξύ), γνωστή με την εμπορική ονομασία Roundup. Eίναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα σε χρήση τοξικά ζιζανιοκτόνα.
Μέχρι το 1977, η Monsanto παρήγαγε το 99% των PCBs (πολυχλωριωμένα διφαινύλια), χημικές ουσίες, που χρησιμοποιούνταν ευρέως από την αμερικανική βιομηχανία ως διηλεκτρικά και ψυκτικά υγρά (μη διασπώμενοι οργανικοί ρύποι, που προκαλούν καρκίνους και πλήθος άλλων διαταραχών).
Το 1982 επιστήμονες της Monsanto κατόρθωσαν την πρώτη γενετική τροποποίηση φυτικού κυττάρου, και πέντε χρόνια αργότερα πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες δοκιμές γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών.
To 1994 η εταιρεία παρουσίασε την συνδυαστική αυξητική ορμόνη βοοειδών(rBST), τροποποιώντας γενετικά την πεπτιδική ορμόνη BST. Η Monsanto υποσχόταν πως η χορήγηση της ορμόνης θα αύξαινε την παραγωγή γάλακτος, παραλείποντας να σημειώσει τις δραματικές αλλαγές που αυτή προκαλεί στις λειτουργίες των ζώων.
Το 2009 το 50% των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Monsanto αφορούσαν την γραμμή παραγωγής προϊόντων Roundup, καθώς εκτός από το ζιζανιοκτόνο, η εταιρεία προχώρησε στην παραγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων, ανθεκτικών στο γλυφοσικό οξύ, με την εμπορική ονομασία, Roundup Ready.
Σύμφωνα με τη Monsanto, η συνδυαστική χρήση των σπόρων με το αντίστοιχο ζιζανιοκτόνο επιτρέπει στους καλλιεργητές να σπείρουν, χωρίς να διατηρήσουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των φυτών, μεγιστοποιώντας την απόδοση των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Σήμερα στις ΗΠΑ το 90% της καλλιέργειας αραβοσίτου, σόγιας, βαμβακιού, ζαχαρότευτλων και ελαιοκράμβης(canola) είναι ανθεκτική στο γλυφοσικό οξύ και επομένως έχει υποστεί γενετική μετάλλαξη.
Η εταιρεία κατοχυρώνει και ανανεώνει διαρκώς (ήδη κατοχυρωμένες) πατέντες γενετικά τροποποιημένων σπόρων, που εμφανίζουν φυσική αντίσταση σε ιούς και ζιζανιοκτόνα, αξιώνοντας, παράλληλα, την αποζημίωση της οποτεδήποτε γίνεται χρήση της τεχνολογίας της. Η καλλιέργεια της γης δεν υπακούει πλέον αποκλειστικά στους νόμους της φύσης.
Με αυτόν τον τρόπο αφενός ορισμένα είδη θεωρούνται πλέον ιδιοκτησία της Monsanto, αφετέρου οι καλλιεργητές υπογράφουν συμβόλαια με την εταιρεία, τα οποία τους δεσμεύουν και για τις μελλοντικές σπορές τους. Οι αγοραστές των σπόρων καλούνται να τους χρησιμοποιούν μία και μόνο φορά, καθώς ο σπόρος που προκύπτει μετά την πρώτη σπορά, θεωρείται και πάλι ιδιοκτησία της Monsanto, όπως άλλωστε και ο σπόρος ενός φυτού, στο όποιο έχει γίνει χρήση λιπάσματός της.
Από τα παραπάνω προκύπτει, πως η μεγαλύτερη πολυεθνική στην αγορά μεταλλαγμένων σπόρων παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αμερικανικής, αν όχι παγκόσμιας, νομοθεσίας για την παραγωγή και τη διάθεση των μεταλλαγμένων.
Η νομοθεσία της ΕΕ, με τα κενά και τα παράθυρα που αφήνει, διευκολύνει την προώθηση των μεταλλαγμένων. Η ιχνηλασιμότητα και σήμανση δεν εφαρμόζεται για τα κτηνοτροφικά προϊόντα, ενώ προωθεί τις «ελεύθερες ζώνες» καλλιέργειας που δεν αποτρέπουν την επιμόλυνση της συμβατικής και βιολογικής γεωργίας από ΓΤΟ. Επίσης ανέχεται κατώτατο όριο επιμόλυνσης σπόρων και τροφίμων αντί για μηδενική ανοχή και αρνείται να εφαρμόζει Διεθνές Πρωτόκολλο για τη Βιοασφάλεια παρ’ ότι το έχει εγκρίνει ως ΕΕ.

ΟΧΙ στην κυριαρχία των πολυεθνικών στο χώρο της τροφής και την εξαφάνιση του μικρού παραγωγού.

No responses yet

May 01 2014

ΣΑΒ. 3/5 LIVE με τους Mini and the Moochers

mini LIVE με τους Mini and the Moochers (Swingin’ blues orchestra)

στην ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ αυτό το Σάββατο 3/5 στις 21.30 !!!!!!!!

No responses yet

Mar 19 2014

ΘΕΑΤΡΟ στην Κατάληψη ΕΛΑΙΑ, Δευτέρα 24/3

ΘΕΑΤΡΟ στην  ΕΛΑΙΑ

Δευτέρα 24/3/14, 20:30

Ο ΤΥΧΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ Ντάριο Φο

από την θεατρική ομάδα 

“Οι Μηχανικοί του Φθηνού Μελοδράματος”
(Αθήνα)

τυχαιος

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Βιβή Αντωνίου
Σκηνικά – Κοστούμια: Σεμίραμις Μοσχοβάκη
Επιμέλεια μουσικής: Σπύρος (Bokos) Μανδέλος
Επιμέλεια video: Πάνος Χριστοδούλου
Επιμέλεια αφίσας: Alber Bacami
Eπιμέλεια προγράμματος: El Volo + Βacami
Διεύθυνση Παραγωγής: Αποστόλης Κόσσυβας
Υπεύθυνος επικοινωνίας/Βοηθός Παραγωγής: Ανδρέας Ψαθάς

Εμφανίζονται (με αυτή τη σειρά):
Αδάμ Δουλγεράκης – Αστυφύλακας
Σπύρος (Bokos) Μανδέλος – Αστυνόμος Μπερτότσο
Αποστόλης Κόσσυβας – Τρελός
Αλέξανδρος Αλεξόπουλος – Αστυνόμος Πιζάνι
Κώστας Κατσαρός – Διοικητής
Κέλλυ Καζιάνη – Δημοσιογράφος

Παραγωγή:
Ξανθίας Α.Μ.Κ.Ε. Θεατρικών Θεαμάτων

*παίζεται από το 2012

Ο ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Πώς μου ήρθε αλήθεια να γράψω αυτό το έργο; Μ’ έσπρωξε η ανάγκη να φωνάξω για ό,τι γινόταν γύρω μου. Την άνοιξη του ’70 οι φίλοι της δουλειάς μας, προοδευτικοί άνθρωποι στο σύνολό τους, με πίεζαν να γράψω ένα έργο για τις βόμβες που έσκασαν σε δύο τράπεζες του Μιλάνου, με τη βεβαιότητα ότι δεν τις τοποθέτησαν προοδευτικά στοιχεία και με τη σιγουριά ότι η «αυτοκτονία» του Πινέλι, που ανακρινόταν σαν ένοχος, ήταν καθαρή δολοφονία. Πρέπει να γραφτεί ένα τέτοιο έργο, μου έλεγαν, γιατί το κοινό δεν ενημερώνεται σωστά, με αποτέλεσμα να μη νιώθει τους πραγματικούς ενόχους και να κυριεύεται από αγωνία, φόβο και άγχος. Ακόμα και οι προοδευτικές εφημερίδες της Ιταλίας σιωπούσαν, απέφευγαν να πάρουν τη σωστή θέση. Μάταια περιμέναμε όλοι κάποιο γερό ψάξιμο, μια δυνατή κραυγή διαμαρτυρίας… Τίποτα…
Έπρεπε λοιπόν κάτι να κάνουμε. Έπρεπε να βοηθήσουμε να μάθει ο κόσμος με τι τρόπο οργανώνονται οι δυναμιτιστικές ενέργειες, οι αιματοχυσίες, και από ποιους… Αρχίσαμε πρώτα-πρώτα έρευνες πάνω στην υπόθεση Πινέλι. Δικηγόροι, δημοσιογράφοι, φίλοι μας, βγάζουν φωτοαντίγραφα εγγράφων που δεν είχαν δημοσιευτεί ποτέ. Καταφέρνουμε να χώσουμε τη μύτη μας σε έγγραφα ανακρίσεων απόρρητων, με τη βοήθεια φίλων μας μέσα στις δικαστικές υπηρεσίες. Είδαμε έτσι ξεκάθαρα τα γεγονότα που μας έπεισαν ότι ο θάνατος του Πινέλι δεν ήταν αυτοκτονία αλλά σίγουρα εκπαραθύρωση.

Έτσι δημιουργήθηκε η βάση αυτής της κωμωδίας. Μάλλον φάρσας… Γιατί τόσο γελοίες, τόσο οδυνηρά γελοίες ήταν οι ενέργειες των ανακριτικών μεθόδων και οι αντιφάσεις των επίσημων δηλώσεων. Η πρεμιέρα μας έπεσε στις μέρες της δίκης. Και η επιτυχία μας ήταν τρομακτική. Γεμάτο κάθε μέρα το θέατρο. Όρθιοι, πολλές φορές πλάι μας, δίπλα στη σκηνή.
Πού οφείλεται η επιτυχία αυτού του έργου; Όχι τόσο στο ότι σατιρίζει τις οργανωμένες ψευτιές των αρχών και των οργάνων τους αλλά περισσότερο γιατί καυτηριάζει τα παχιά λόγια περί σοσιαλδημοκρατίας και καγχάζει για τα κροκοδείλια δάκρυα πολλών σοβαροφανών πολιτικών ή τη «δυναμική» αγανάκτιση μερικών άλλων για κάθε σκάνδαλο που ξέρουν πολύ καλά ότι είναι ένα σκάνδαλο-κάθαρση του συστήματος…Με αποτέλεσμα ο απληροφόρητος κοσμάκης να ξεσπάει φωνάζοντας ικανοποιημένος: «Ζήτω αυτή η μπασταρδεμένη σκατοκοινωνία μας, που σκουπίζεται με αρωματισμένο χαρτομάντηλο και που σε κάθε ρέψιμο αηδίας βάζει το χέρι μπροστά στο στόμα της σαν μια καλομαθημένη κυρία…»
Το έργο μας παίζεται από τότε με αμείωτη επιτυχία. Ίσως γιατί και η ζωή συνεχίζεται και πληθαίνουν κάθε τόσο η αιματοχυσία, οι μπόμπες και τα μεγάλα λόγια και τα μεγάλα σκάνδαλα… Πάντα από τα ίδια συστήματα που οργανώνουν τη βία και που δεν μπορούν να χωνέψουν αυτούς που δεν σκύβουν το κεφάλι. Ώσπου κάποτε αυτός ο απληροφόρητος κοσμάκης να καταλάβει τι γίνεται γύρω του και να μετατρέψει το ρέψιμο της αηδίας του σε μια τεράστια βόμβα που θα τινάξει στον αέρα όλη αυτή τη μπασταρδεμένη κοινωνία μας.

thumbnail

3 responses so far

Mar 05 2014

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/3, “Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ”

αλγερι copy
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/3, στις 20:30 στην Κατάληψη Ελαία
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ “Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ”- 1966
Ταινία πολιτική και επική, απαράμιλλου ρεαλισμού, με δομή που στηρίζεται σε δύο διαφορετικά είδη κινηματογράφου, στο ντοκιμαντέρ και το σινεμά στην κλασική του μορφή. Ταινία–ύμνος στη συλλογική μνήμη του αγώνα για ανεξαρτησία, που ακόμα παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής στην Αλγερία.
Η συναρπαστική αντιαποικιοκρατική ταινία για την αλγερινή επανάσταση βασίζεται στο βιβλίο του Saadi Yacef «Αναμνηστικά από τη Μάχη του Αλγερίου» με κύριο σκηνογραφικό φόντο τις διώξεις, τα βασανιστήρια, τις συλλήψεις στις δαιδαλώδεις φτωχογειτονιές της Κάσμπα, κάστρου του Εθνικοαπελευθερωτικού Μετώπου FLN στην πρωτεύουσα Αλγέρι.
Το επικό αυτό φιλμ απαράμιλλου ρεαλισμού ακολουθεί τα χνάρια νεορεαλιστών πρωτοπόρων δημιουργών.
Σε αντίθεση όμως με το πνεύμα του νεορεαλισμού το κύριο ιστορικό γεγονός που απεικονίζεται μέσα από σύνθεση ντοκουμενταρίστικων αναπαραστάσεων στους αυθεντικούς τόπους και με μη επαγγελματίες ηθοποιούς, δεν είναι μηδαμινής αλλά ύψιστης σημασίας.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται σύνθετοι –με τη συμβολή των γυναικών στην υπόθεση της ανεξαρτησίας, ζωτική– ενώ οι σημαντικές λεπτομέρειες αγγίζουν ως και τις μορφές που εμφανίζονται έστω για κάποια δευτερόλεπτα και αποσπούν την προσοχή του θεατή!
Ο δεξιοτεχνικός χειρισμός του πλήθους μεταδίδει το πάθος των πραγματικών γεγονότων.

Η δύναμη της ταινίας πάνω στο κοινό υπήρξε καθοριστική, τόσο που οι γαλλικές κυβερνήσεις την είχαν απαγορεύσει μέχρι το 1971.
Από τις μεγαλύτερες ταινίες του 20ού αιώνα.

Σενάριο: Τζίλο Ποντεκόρβο, Φράνκο Σολίνας
Παίζουν: Ζαν Μαρτέν, Μπραχίμ Χατζαντί, Ούγκο Παλέτι, Γιασέφ Σααντί κ.ά.
Παραγωγή: ΑΛΓΕΡΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ (1966)
Μουσική: Ένιο Μορικόνε – Τζίλο Ποντεκόρβο
Continue Reading »

No responses yet

Feb 23 2014

ΚΥΚΛΟΣ ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ με θέμα “Ρίζες & Ανατομία του ναζιστικού φαινομένου”

αυτομόρφωση 2014 αντίγραφο

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ: 
“Οι ρίζες της ναζιστικής βίας” Ένζο Τραβέρσο
Ο στόχος αυτού του δοκιμίου δεν είναι να αποκαλύψει τα “αίτια” του εθνικοσοσιαλισμού, σε κάποια ντετερμινιστική προοπτική, αλλά μάλλον “ρίζες”, δηλ. στοιχεία που συγκροτούν ένα ιστορικό φαινόμενο και γίνονται ουσιώδη συστατικά του μόνο αφού έχουν συμπυκνωθεί και αποκρυσταλλωθεί εντός του. Οι πολιτισμικές ρίζες του ναζισμού εντοπίζονται στον μακρό 19ο αιώνα, αφενός σε μια σειρά θεσμούς (φυλακή, στρατώνας, εργοστάσιο) που διέπονται από ένα σύνολο νέων αρχών (πειθαρχία του χρόνου και των σωμάτων, εξορθολογισμός της διοίκησης, υποταγή στις μηχανές) αφετέρου στην κατάχτηση και αποικιοποίηση του εξωευρωπαϊκού χώρου, ιδιαίτερα της Αφρικής. Σε τούτα τα γεγονότα αντιστοιχεί, στο ιδεολογικό επίπεδο, η κατασκευή ρατσιστικών στερεότυπων που αντλούν κατά πολύ στοιχεία από τον επιστημονισμό του ύστερου 19ου αιώνα: ο “ταξικός ρατσισμός” θέτει σε όρους “φυλής” και μέσα από την έννοια της “έμφυτης εγκληματικότητας” το κοινωνικό ζήτημα, δηλ. το πρόβλημα των εργαζόμενων τάξεων, που ταυτίζονται με τους “αγρίους” του αποικιακού κόσμου, ενώ μια νέα ερμηνεία του πολιτισμού, βασισμένη πάνω στα μοντέλα του ευγονισμού και του κοινωνικού δαρβινισμού, συνδυάζεται με την ιμπεριαλιστική αγόρευση σχετικά με την “εξαφάνιση των κατώτερων φυλών”, θεωρητική νομιμοποίηση των αποικιακών γενοκτονιών. Αναδύεται τέλος μια νέα εικόνα του Εβραίου -στηριγμένη κατά πολύ πάνω στη φιγούρα του διανοούμενου- που χρησιμοποιείται ως μεταφορά για μια υποτιθέμενη ασθένεια του κοινωνικού σώματος. Η έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που διαλύει τη μακαριότητα και τις ψευδαισθήσεις της φιλελεύθερης τάξης πραγμάτων, πραγματοποιεί μια σύγκλιση όλων αυτών των επιπέδων μέσα σ’ ένα περιβάλλον ασύλληπτης έως τότε βίας. Με το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, και μπροστά στην απτή απειλή των εργατικών επαναστάσεων, το σκηνικό που επέτρεψε τη ναζιστική σύνθεση έχει ήδη στηθεί. Ο Traverso τονίζει ότι, μολονότι το Άουσβιτς αποτελεί, κατ’ αυτή την έννοια, νόμιμο τέκνο της δυτικής κουλτούρας, αυτό δεν σημαίνει ότι αποκαλύπτει τη βαθύτερη ουσία της Δύσης ή την αναπότρεπτη κατάληξή της αλλά “μια από τις δυνατότητές της, μια από τις όψεις της, μια από τις πιθανές παρεκκλίσεις της”.
 “Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ” της Χάννα Άρεντ.
Η φιλόσοφος Χάννα Άρεντ (1906-1975) κάλυψε τη δίκη του Άιχμαν για το περιοδικό “The New Yorker”, στο οποίο η έκθεσή της δημοσιεύθηκε ως μια σειρά άρθρων το 1963. Γι’ αυτή την αναθεωρημένη και διευρυμένη έκδοση του βιβλίου, η συγγραφέας πρόσθεσε υλικό που έγινε γνωστό μετά τη δίκη και έναν Επίλογο στον οποίο αναφέρεται στις συζητήσεις που προκάλεσε το βιβλίο. Το βιβλίο είναι πολύτιμο και για άλλον ένα λόγο: παρουσιάζει συνοπτικά το τι έγινε με τους εβραίους 
στην κάθε ευρωπαϊκή χώρα ξεχωριστά. Γιατί, σε αντίθεση με τον διαδεδομένο μύθο, δεν είχαν όλες οι χώρες την ίδια στάση απέναντι στους εβραίους. Άλλες υπάκουσαν στους ναζί, άλλες τους εναντιώθηκαν. Κι αυτό οφειλόταν σε πολλούς παράγοντες, που εξετάζονται στο βιβλίο και μας δίνουν πολλά μαθήματα για το μέλλον σχετικά με την οποιαδήποτε μειονότητα υφίσταται διώξεις. Ο Άντολφ Άιχμαν ήταν ο αξιωματούχος του Γ΄ Ράιχ ο “ειδικός στο εβραϊκό πρόβλημα”. Ισραηλινοί πράκτορες τον συνέλαβαν στην Αργεντινή, τον μετέφεραν στο Ισραήλ, εκεί δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1961. Το πρόβλημα με τον Άιχμαν ήταν ότι υπήρχαν πολλοί σαν κι αυτόν και ότι οι περισσότεροί τους δεν ήταν διεστραμμένοι ούτε σαδιστές, αλλά ήταν, και εξακολουθούν να είναι, φοβερά και τρομερά φυσιολογικοί.

No responses yet

Next »

css.php