Category Archives: ανακοινωσεις

Προσωρινή αναστολή λειτουργίας της κατάληψης

Με το κείμενό μας αυτό θέλουμε αφενός να γνωστοποιήσουμε την απόφασή μας να αναστείλουμε προσωρινά τις συνελεύσεις, εκδηλώσεις και κάθε δραστηριότητα που λαμβάνει χώρα εντός του χώρου της κατάληψης, απόφαση που λάβαμε και ήδη εφαρμόζουμε πρακτικά εδώ και αρκετές ημέρες, εν όψει της επελαύνουσας επιδημίας Covid-19. Την απόφαση αυτή τη λάβαμε όχι από σεβασμό στους νόμους ενός κράτους που μέχρι χτες το μόνο που έκανε ήταν να εκκενώνει καταλήψεις, ούτε με διάθεση συμμόρφωσης στις εντολές μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης που ακόμη μέχρι σήμερα αρνείται πεισματικά να κλείσει τις εκκλησίες, αλλά από σεβασμό στη δημόσια υγεία και την ανθρώπινη ζωή. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο ιός είναι πολύ μεταδοτικός από άνθρωπο σε άνθρωπο, η επιδημία είναι ακόμη μακριά από την κορύφωσή της, και η πιθανότητα να κινδυνεύσει η υγεία ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην κατάληψη είναι ένα ρίσκο που για κανένα λόγο δεν θέλουμε να πάρουμε.

Αφετέρου θέλουμε να καλέσουμε τον κόσμο της κατάληψης αλλά και όποιον διαβάζει την ανακοίνωση αυτή να βρίσκεται σε επαγρύπνηση. To κράτος, όπως πολύ καλά ξέρει, θα χρησιμοποιήσει το φόβο του θανάτου για να κρύψει από τη δημόσια θέα τον ανθρώπινο πόνο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, τους ανθρώπους που πνίγονται στο αιγαίο μέσα σε μια βάρκα, τους πλειστηριασμούς κατοικιών που έρχονται, αλλά και τη συνεχιζόμενη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και την παράδοσή της στα χέρια της οικονομικής ελίτ. Δεν πρέπει να το αφήσουμε αυτό να συμβεί.
Η κοινωνική συνοχή θα δοκιμαστεί σκληρά τις επόμενες εβδομάδες. Φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού ήδη διαφαίνονται γύρω μας. Το κράτος θα εκμεταλλευτεί την απουσία κοινωνικών αντιστάσεων για να πετύχει σκοπούς που αλλιώς δεν θα τολμούσε. Το κόστος της επιδημίας με βεβαιότητα θα επιχειρηθεί να φορτωθεί ξανά στις πλάτες των από τα κάτω. Το ίδιο και η χασούρα των ελίτ από τους κλυδωνισμούς του σάπιου καπιταλιστικού οικονομικού τους συστήματος. Ενός συστήματος που μαζί με άχρηστα προϊόντα παράγει φτώχεια, ανισότητα, ρύπανση, αρρώστιες και δυστυχία σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, και το οποίο ήδη διολισθαίνει κατά τα φαινόμενα ξανά σε κρίση, λιγότερο από μια δεκαετία από τη λήξη της προηγούμενης.
Από την άλλη όμως, η επιδημία θα ξεγυμνώσει όλο το καπιταλιστικό οικοδόμημα της εκμετάλλευσης, της εξουσίας και του εμπορεύματος. Θα ανοίξει αναπόφευκτα μια συζήτηση γιατί η δημόσια υγεία είναι στα σημερινά της χάλια και ποιος ευθύνεται γι’ αυτό. Για ποιο λόγο όποιος θέλει να έχει ιατρική φροντίδα πρέπει να πληρώσει, ενώ οι υπόλοιποι να στοιβαζόμαστε σε νοσοκομεία χωρίς γιατρούς και νοσοκόμους, μάσκες και αντισηπτικά. Γιατί έπρεπε να έρθει η επιδημία για να ανακοινωθεί εσπευσμένα η πρόσληψη 2000 ατόμων νοσοκομειακού προσωπικού, ενώ τα προηγούμενα χρόνια απολύθηκαν χιλιάδες. Για ποιο λόγο έχουμε μόνο 6 κλίνες ΜΕΘ για κάθε 100.000 κατοίκους (600 συνολικά) και ταυτόχρονα 180-200 κλειστές λόγω έλλειψης προσωπικού. Για ποιο λόγο δεν θα μας χωρούν τα νοσοκομεία ενώ την τελευταία δεκαετία έκλεισαν δεκάδες σε ολόκληρη τη χώρα.
Και αν η επιδημία αποδειχθεί τελικά τόσο ισχυρή ώστε να θέσει αμείλικτα τα ερωτήματα που ήδη χρόνια τώρα θέτει ο κόσμος του αγώνα, τότε να ανοίξουμε τη δημόσια συζήτηση, για το τι είδους κόσμο θέλουμε: Τι μας εμποδίζει να έχουμε καθολική δωρεάν δημόσια υγεία, για όλους – χωρίς προϋποθέσεις, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους; Ποιος ο ρόλος της εκκλησίας και γιατί χρειάζεται να συνυπάρχει ισότιμα η λογική και ο ανθρωπισμός μαζί με τον παρασιτισμό και τον σκοταδισμό των παπάδων; Γιατί οφείλουμε ξανά να δώσουμε το αίμα μας για να στηρίξουμε άλλη μια φορά τις τράπεζες, και ποιος εν τέλει ο κοινωνικός τους ρόλος και η αναγκαιότητά τους, αν το μόνο που κάνουν είναι να απομυζούν δημόσιο πλούτο; Για ποιο λόγο χρειαζόμαστε τους ιδιώτες επιχειρηματίες, που σε περίοδο ευημερίας λειτουργούν για το δικό τους όφελος, αλλά στα δύσκολα προστρέχουν για βοήθεια στο κρατικό τους δεκανίκι, ψάχνοντας τρόπους να φορτώσουν (και πάλι) στην πλάτη του κοινωνικού συνόλου τη ζημιά τους;

Όταν η στιγμή θα είναι κατάλληλη για να ανοίξει ξανά η κατάληψη, θα υπάρξει σχετική ανακοίνωση. Μέχρι τότε προσέχουμε να μη γίνουμε όχημα μετάδοσης του ιού στον διπλανό μας, έχουμε τον νου μας για έκτακτα καλέσματα, δυναμώνουμε τη αλληλεγγύη μας, στεκόμαστε ο ένας στον άλλο σε ό,τι χρειαστεί, τσακίζουμε τους μισάνθρωπους με κάθε ευκαιρία και περιμένουμε να σβήσει η επιδημία.

rebuild libertatia

Στην κατάληψη Ελαία μπορείτε να βρείτε μπλούζες “rebuild libertatia”, τα έσοδα των οποίων πάνε για την ανοικοδόμηση της κατάληψης Libertatia η οποία κάηκε από φασίστες κατά τη διάρκεια εθνικιστικού συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη ενάντια στην συμφωνία των Πρεσπών (21/01/2018).

Για διαθεσιμότητα, μεγέθη, παραγγελία, επικοινωνήστε μαζί μας στο katalipsielaia09@espiv.net

ΙΔΙΩΤΕΣ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ, ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ, ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

   Η Κατάληψη Ελαία είναι ένας ελεύθερος κοινωνικός χώρος ο οποίος, από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας του το 2009, αποτέλεσε χώρο στέγασης αλλά ταυτόχρονα και σημείο συνάντησης δομών, συλλογικοτήτων και ανθρώπων που τους συνδέουν τα κοινά προτάγματα της αντίστασης στον πολιτισμό της εξουσίας και του κέρδους, της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης. Φυσικά, όπως παντού στην Ελλάδα, έτσι και στην Κέρκυρα, ένας τέτοιος χώρος δεν θα μπορούσε παρά να γίνει στόχος. Η Ελαία, καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της ως κατάληψη, έχει δεχτεί διαφόρων ειδών απειλές και επιθέσεις: από προσπάθειες εκκένωσης και καταστολής μέχρι εμπρησμό από φασίστες και καταστροφές στο κατειλημμένο κτήριο. Ακόμη πιο συνηθισμένο φαινόμενο, όμως, είναι η ύπαρξη διάφορων περιστατικών, τα οποία, αν και δεν αποτελούν άμεση απειλή για την κατάληψη, εν τούτοις είναι ενδεικτικά του εχθρικού τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η Ελαία, τόσο από τους κρατικούς φορείς, όσο και από τους κάθε λογής νοικοκυραίους, επιχειρηματίες και λοιπούς ιδιώτες. Τον τελευταίο καιρό, συνέβησαν δύο τέτοια περιστατικά στην κατάληψη, τα οποία αξίζουν λίγη περισσότερη προσοχή.

Το πρώτο περιστατικό συνέβη με ιδιοκτήτη οικοδομής που γειτονεύει με το πίσω μέρος του κατειλημμένου κτήματος. Το άτομο αυτό, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις εργασίες που ήθελε στα υπόγεια διαμερίσματά του, δε δίστασε με τον εργολάβο του να καταπατήσει το κτήμα της κατάληψης, χρησιμοποιώντας μηχανήματα τα οποία άνοιξαν δρόμο στο πίσω μέρος του κτήματος-και τα οποία σάρωσαν ό,τι βρήκαν στο διάβα τους, τσακίζοντας μάλιστα και κλαδιά από τις ελιές που υπάρχουν στον χώρο. Με αυτόν τον τρόπο, το συγκεκριμένο άτομο ουσιαστικά ιδιοποιήθηκε δημόσιο χώρο με το «έτσι θέλω», προκειμένου να εξυπηρετήσει τα ατομικά του συμφέροντα και σκοπούς. Συνυπεύθυνοι στην καταπάτηση αυτή είναι, φυσικά, και τα μέλη του Δ.Σ. της χορωδίας που στεγάζεται σε γειτονικό κτήριο, τα οποία του έδωσαν κλειδί με το οποίο απέκτησε πρόσβαση στο πίσω μέρος του κτήματος. Καλό θα ήταν, βέβαια, τα συγκεκριμένα μέλη τους Δ.Σ. να θυμούνται ότι ότι το κτήριο που χρησιμοποιούν τους έχει παραχωρηθεί για να καλυφθούν οι ανάγκες της χορωδίας και μόνο· το γεγονός πως έχουν στην κατοχή τους το κλειδί μιας καγκελόπορτας δεν τους καθιστά ούτε ιδιοκτήτες ούτε διαχειριστές του κτήματος που βρίσκεται πίσω από αυτήν, ούτε τους δίνει το δικαίωμα να γίνονται συνεργοί με οποιονδήποτε ιδιώτη θέλει να καταπατήσει τον χώρο.

 Το δεύτερο περιστατικό αφορά στην «επίσκεψη» που δέχτηκε η κατάληψη από υπάλληλο του Τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης και Ελέγχων, του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Η εν λόγω υπάλληλος, σε συνομιλία που είχε με άτομα της συνέλευσης της κατάληψης, μας ανακοίνωσε ότι ο κατειλημμένος χώρος της Ελαίας εμπίπτει στη δικαιοδοσία της υπηρεσίας για την οποία εργάζεται, ενώ έκανε ξεκάθαρη την πρόθεσή της να διαχειρίζεται η ίδια τον χώρο στο μέλλον. Το γεγονός αυτό μας καθιστά σαφές ότι εμφανίζεται ξαφνικά ένα όψιμο ενδιαφέρον της εξουσίας για την κατάληψη, ενδιαφέρον που στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ύποπτο. Κι αυτό γιατί το υπουργείο, όπως και οι υπόλοιποι κρατικοί φορείς, επί δεκαετίες επεδείκνυαν πλήρη αδιαφορία για τον συγκεκριμένο χώρο, τον οποίο και είχαν εγκαταλείψει στην τύχη του. Έναν χώρο ο οποίος θα είχε ερημώσει εντελώς, αν δεν του έδιναν ζωή οι άνθρωποι της κατάληψης μέσα από τις εκδηλώσεις και τις δραστηριότητες που πραγματοποιούν εκεί. Αυτή η ξαφνική, λοιπόν, διάθεση του υπουργείου για ενασχόληση με τον κατειλημμένο χώρο της Ελαίας, εύλογα προκαλεί όχι μόνο εντύπωση, αλλά και πολλά ερωτηματικά. Δεν μπορεί παρά να αναρρωτηθεί κανείς κατά πόσο το πρωτοφανές αυτό ενδιαφέρον του υπουργείου σχετίζεται με τις επερχόμενες εκλογές (αυτοδιοικητικές αλλά και βουλευτικές). Άλλωστε, είναι γνωστή και συνιθισμένη τακτική της προεκλογικής περιόδου να γίνεται επίδειξη «εκτέλεσης έργων», «αξιοποίησης κτηρίων» κλπ, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που η επίδειξη αυτή συνδυάστηκε με καταστολή καταλήψεων και κινηματικών δομών.

 Η κατάληψη Ελαία είναι ένας ζωντανός χώρος αγώνα, ένας χώρος που εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια προσφέρει στέγη σε όλων των ειδών τις αυτοοργανωμένες δομές· από πολιτικές ομάδες και συνελέυσεις μέχρι ομάδες αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένα μαθήματα, αγροκολλεκτίβες, θεατρικες παραστάσεις, πολιτικές εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές, συναυλίες, συλλογικές κουζίνες, εκδηλώσεις για παιδιά, καλέσματα σε απεργιακες κινητοποιησεις και συμμετοχή σε κοινωνικούς αγώνες. Στο χωρο υπάρχει δανειστικη βιβλιοθηκη και κινηματικο βιβλιοπωλείο. Με τον τρόπο αυτό η κατάληψη μετέτρεψε ένα εγκαταλελειμμένο μέρος σε έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο, ενώ ταυτόχρονα αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί την απτή απόδειξη ότι η οργάνωση και διαχείριση ενός χώρου χωρίς λογικές ιεραρχίας είναι απολύτως εφικτές. Ταυτόχρονα, η ίδια η πρακτική της κατάληψης είναι η πραγμάτωση της πολιτικής μας άποψης, μίας άποψης που απορρίπτει συνολικά την έννοια της εξουσίας, της ιδιοκτησίας και τα παρελκόμενά της. Ως συνέλευση της κατάληψης, επομένως, δεν αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως ιδιοκτήτες, αλλά ως μία ανοικτή δομή η οποία αφενός συντηρεί και διαχειρίζεται τον χώρο και αφετέρου φροντίζει για τη διατήρηση και την υπεράσπιση του δημόσιου, ελεύθερου και κοινωνικού χαρακτήρα του. Για το λόγο αυτό, δεν είμαστε ούτε στο ελάχιστο διατεθειμένοι να ανεχτούμε οποιονδήποτε προσπαθεί να επιβάλλει λογικές ιδιοκτησίας, είτε αυτός λέγεται ιδιώτης εργολάβος, είτε λέγεται τσιράκι του υπουργείου. Ας γίνει, λοιπόν, ξεκάθαρο σε όλους, και ιδιαίτερα στους εμπλεκόμενους: όποιος προσπαθήσει να μετατρέψει την κατάληψη Ελαία σε τσιφλίκι του, θα μας βρει μπροστά του.                                                                                                                                                                                     Κατάληψη Ελαία

Οι Τσιριτσάντσουλες στην κατάληψη Ελαία

Η θεατρική παράσταση “Ο ήχος της απουσίας” (δύο μονόπρακτα του Σταύρου Τσιώλη: «Η δημοπρασία» και «Η γυναίκα του αστροναύτη») θα παρουσιαστεί στην κατάληψη Ελαία, το Σάββατο 23/03 στις 20:30.

Κινηματικό βιβλιοπωλείο στην κατάληψη Ελαία

Σας περιμένουμε την Δευτέρα 18/02/19 από τις 18:00 έως τις 20:00, για να διαλέξετε τα βιβλία σας, να πιούμε καφέ και λικέρ από ακτινίδια του κτήματος της κατάληψης.

 

Κοινό κάλεσμα σε πορεία την Πέμπτη 6 Δεκέμβρη

 

Κοινό κάλεσμα σε πορεία την Πέμπτη 6 Δεκέμβρη για την φασιστική δολοφονία του Petrit Zifle στην Λευκίμμη.

Προσυγκέντρωση 19:30 στην πλατεία Γεωργάκη.

Κατάληψη Ελαία

Κατάληψη Allerta

http://allerta.squat.gr

Κοινό κάλεσμα σε πορεία για το Πολυτεχνείο από Κατάληψη Allerta και Κατάληψη Ελαία

Από τον Νοέμβρη του ’73 μέχρι σήμερα, ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι αγώνας ενάντια στη λήθη.
Να οργανώσουμε τις συλλογικές μας αντιστάσεις ενάντια στον φασισμό που ξανασηκώνει κεφάλι και το σύστημα που τον γεννά.

Ολομέτωπη σύγκρουση με κράτος και κεφάλαιο.


Καλούμε σε πορεία το Σάββατο 17 Νοέμβρη
Προσυγκέντρωση 18:00 η ώρα στο προαύλιο του τμήματος Ιστορίας (Ιωαν. Θεοτόκη 72, πρώην Αβραμίου)

 

Κατάληψη Ελαία

Κατάληψη Allerta

 

 

 

 

Αλληλεγγύη στον αναρχικό Μάριο Σεισίδη .

 

“[…]Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου
με το δάχτυλο απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος […]”

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος (Τάσος Λειβαδίτης)

Στις 6 Ιουνίου στο Εφετείο Αθηνών καλούμαι να δώσω την τελευταία μου δικαστική μάχη, όπου αφορά την εμπλοκή μου στην υπόθεση των “ληστών με τα μαύρα”. Πρόκειται για μία υπόθεση που παραμένει στο προσκήνιο επί 12 χρόνια, τόσο από τους δικαστικούς μηχανισμούς όσο και από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Έχοντας πλέον καταρρεύσει η υπόθεση, τόσο σε δικαστικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, γίνεται αντιληπτό ότι ο χαρακτήρας αυτός των διώξεων είχε πάντοτε φρονηματικό χαρακτήρα καθότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στη συγκεκριμένη υπόθεση προερχόμαστε από τον ευρύτερο αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο. Το συγκεκριμένο εφετείο αποτελεί την τελευταία πράξη μιας πολυετούς κατασταλτικής επιχειρήσης. Έχοντας προηγηθεί οι δύο αθωώσεις των συντρόφων (Σ.Σεϊσίδη, Γρ. Τσιρώνη) και η καταδίκη του συντρόφου Γ. Δημητράκη, που αφορούσε μόνο στην απαλλοτρίωση της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Σόλωνος, αποδεικνύεται ότι η περιβόητη ομάδα των “ληστών με τα μαύρα” αποτελεί ένα αστυνομικό-δικαστικό μύθευμα. Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί επιχειρούν με αυτή την τελευταία δικαστική πράξη να περισώσουν το χαμένο τους γόητρο αποζητώντας τη ρεβάνς. Όσον αφορά στην εκδίκαση της υπόθεσης σε πρώτο βαθμό, παρά το γεγονός ότι δεν αναγνωρίστηκα από κανέναν μάρτυρα κατηγορίας, η καταδίκη μου τόσο για τη ληστεία όσο και για τις τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά αστυνομικών, βασίστηκαν αποκλειστικά και μόνο σε ένα δείγμα DNA, που σύμφωνα με τους διωκτικούς μηχανισμούς βρέθηκε σε απόσταση 500 μέτρων μακριά από την τράπεζα. Η ταυτοποίηση του μου γνωστοποιήθηκε από έγγραφο που εστάλη από ειδικό εφέτη ανακριτή που ασχολείται με θέματα τρομοκρατίας, ενώ η δίκη βρισκόταν σε εξέλιξη. Η επέμβαση αυτή καταδεικνύει τον φρονηματικό χαρακτήρα του συγκεκριμένου δικαστικού πραξικοπήματος. Το αριστερό προσωπείο του ΣΥΡΙΖΑ πλέον έχει καταπέσει και δεν μπορούμε πλέον να έχουμε καμία αυταπάτη. Το κράτος έχει συνέχεια και τσακίζει όποιον αμφισβητεί την κυριαρχία του. Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια κατασταλτική όξυνση των μηχανισμών κυρίως εις βάρος του αναρχικού κινήματος. Με την πρόσφατη, πρωτοφανή, καταδικαστική απόφαση που μοίρασε πολυετείς καθείρξεις στους συντρόφους που κατηγορούνταν ως ατομικοί τρομοκράτες, εγκαινιάζοντας τον τρίτο αντιτρομοκρατικό νόμο, με την καφκικου χαρακτήρα αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης του συντρόφου Τάσου Θεοφίλου, με την ακραία και εμμονική παράταση της ομηρίας της Ηριάννας και του Περικλή, η οποία αποτελεί στην ουσία την επιτομή της στοχοποίησης του κοινωνικού και συντροφικού περιβάλλοντος, δε χωράει καμία αμφιβολία ότι έχουμε την εφαρμογή ενός δόγματος μηδενικής ανοχής αυτή τη φορά από μία κατ’ επίφαση αριστερή κυβέρνηση.

Ο αστυνόμοδικαστικός μηχανισμός υπηρετώντας πιστά το δόγμα μηδενικής ανοχής, επιχειρεί να τσακίσει όποιον αμφισβητεί την κυριαρχία του αστικού κράτους και του συστήματος εξουσίας εν γένει. Οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές πάντα θα βρίσκονται στο κέντρο της καταστολής ως αυτοί που εκφράζουν έμπρακτα αυτήν την αμφισβήτηση. Η επιλογή μου να μην παραδώσω την ελευθερία μου, να μην τους χαρίσω δηλαδή τη ζωή μου, και η οποία με οδήγησε στην απόφαση να βρεθώ σε καθεστώς παρανομίας για σχεδόν 11 χρόνια, τσάκισε το γόητρο των διωκτικών μηχανισμών. Η επικήρυξη μας το 2009 για 600.000 ευρώ δεν βρήκε την παραμικρή ανταπόκριση αφού ο λαός δεν ανταποκρίθηκε όπως μάλλον ανέμεναν.

Με την νέα δίωξη που μου ασκήθηκε από τον εισαγγελέα της αντιτρομοκρατικής Δ.Ασπρογέρακα και το αρμόδιο συμβούλιο που εξέδωσε το παραπεμπτικό βούλευμα για μία σειρά ληστειών σε τραπεζικά καταστήματα, γνωστή και ως υπόθεση των “ληστών του Διστόμου”, δεν επιδιώκεται κάτι άλλο από την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη παραμονή μου σε καθεστώς εγκλεισμού.

Η παράδοση των φρονηματικών διώξεων και της στοχοποίησης συνεχώς των ίδιων αντιεξουσιαστών κρατιέται ζωντανή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που στοχεύει στα αριστερά της όπως ακριβώς και οι προκάτοχοι της. Είναι βέβαιο πως ανεξάρτητα από την αλλαγή φρουράς στο κυβερνητικό θώκο τα τελευταία χρόνια, άσχετα από τις δεξιές και αριστερές ευαισθησίες, το κράτος έχει συνέχεια και η καταστολή θα είναι πάντοτε αυτή που θα απαιτείται προκειμένου να διατηρηθεί η κυριαρχία του συστήματος εξουσίας.

Το κίνημα αλληλεγγύης, μέσα από τη δράση του, δεν υπερασπίζεται προσωπικά τις υποθέσεις των αιχμαλώτων του κοινωνικού και ταξικού πόλεμου, αλλά την πολιτική ουσία του ευρύτερου και ενιαίου ανατρεπτικού κινήματος που στοχεύει στην καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου ως προϋπόθεση για την καθολική κοινωνική απελευθέρωση.

Μάριος Σεϊσίδης Φυλακές Κορυδαλλού 29-04-2018

Masquerade Party στην κατάληψη Ελαία

Πάρτι μασκέ για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης Ελαία και του εγχειρήματος της Αγροκολεκτίβας.

Παρασκευή, 09/02 και ώρα 22:00, στον χώρο της κατάληψης, 

Δαίρπφελδ & Αγίων Θεοδώρων, Μον Ρεπό, Γαρίτσα , Κέρκυρα

Μασκαράδες και μη, σας περιμένουμε να περάσουμε καλά και να χορέψουμε σε ρυθμούς techno trance music, techno & psychedelic.

 

Ενημέρωση απο την μικροφωνική αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia.

Την τρίτη 23/1 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia από την κατάληψη Ελαία με την συμμετοχή και την στήριξη της αναρχικής ομάδας Cumulonimbus.Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν περίπου 30 άτομα ,και για περίπου μία ώρα μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα .

Το κείμενο που μοιράστηκε ήταν το εξής.

ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA  

 

Την Κυριακή 21 Ιανουαρίου, λίγο πριν το εθνικιστικό συλλαλητήριο για τη Μακεδονία που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη, φασίστες που συμμετείχαν σε αυτό ξεκίνησαν επιθέσεις σε κατειλημμένους χώρους. Αρχικά, επιτέθηκαν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο “Σχολείο”, απ’ όπου και απωθήθηκαν από την περιφρούρηση της κατάληψης, και στην συνέχεια στην κατάληψη Libertatia, κάνοντας ζημιές οι οποίες αποκαταστάθηκαν άμεσα. Μερικές ώρες αργότερα, και ενώ ο κόσμος του κινήματος πραγματοποιούσε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Καμάρα,ομάδα φασιστών επιτέθηκε ξανά στην κατάληψη Libertatia με μολότοφ και φωτοβολίδες, με αποτέλεσμα να καεί το κτίριο ολοσχερώς.
Δεν είναι τυχαίο φυσικά το γεγονός ότι οι φασίστες επέλεξαν τη συγκεκριμένη μέρα για να δράσουν. Έχοντας τις πλάτες του εθνικιστικού συλλαλητηρίου, και βασιζόμενοι στις στενές σχέσεις που διατηρεί ο οργανωμένος φασισμός με πολλούς από τους συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο  θεσμικούς φορείς ( θρησκευτικές και εκκλησιαστικές οργανώσεις, στρατιωτικούς φορείς, ρατσιστικά πολιτικά μορφώματα κλπ), τα φασιστοειδή βρήκαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν την επίθεσή τους ενάντια σε δύο από τους απελευθερωμένους κοινωνικούς χώρους της πόλης. Ούτε βέβαια είναι τυχαίο το γεγονός ότι, τόσο η επίθεση ενάντια στον Ε.Κ.Χ “Σχολείο”, όσο και ο εμπρησμός της Libertatia, συνέβησαν υπό την -όχι και τόσο διακριτική- κάλυψη και ανοχή της αστυνομίας. Άλλωστε, η ύπαρξη στενών δεσμών των φασιστικών οργανώσεων με την αστυνομία και η συνεχής υποστήριξη που αυτή τους παρέχει έχουν πάψει να αποτελούν μυστικό εδώ και δεκαετίες. Πολύ δε περισσότερο, δεν είναι καθόλου τυχαίο γεγονός η επιλογή των φασιστών να επιτεθούν στις δύο συγκεκριμένες καταλήψεις, οι οποίες αποτελούν εδώ και χρόνια κέντρο αγώνα και σημείο αναφοράς για το αγωνιζόμενο κομμάτι των καταπιεσμένων της πόλης της Θεσσαλονίκης.

Οι κατειλημμένοι χώροι, όπως και όλοι οι αυτοδιαχειριζόμενοι κοινωνικοί χώροι, βρίσκονται διαχρονικά στο στόχαστρο κάθε είδους φασιστικού, παρακρατικού μορφώματος. Κι αυτό γιατί οι συγκεκριμένοι χώροι, όχι μόνο αποτελούν εφαλτήριο του αντιφασιστικού αγώνα, αλλά και γιατί η ίδια η ύπαρξή τους  είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με την ολοκληρωτική κοινωνία που οραματίζονται οι νεοναζί. Απέναντι στην αυταρχικότητα, την καταπίεση και την επιβολή των ισχυρών στους αδύναμους που πρεσβεύει ο φασισμός, οι ελευθεριακοί χώροι προτάσσουν την ισότητα μεταξύ όλων, την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια. Απέναντι στην ιεραρχική δόμηση της κοινωνίας και την ύπαρξη ενός ισχυρού κράτους, οι ελευθεριακοί χώροι προτάσσουν την αυτοοργάνωση  και την ισότιμη συμμετοχή όλων στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων. Απέναντι στον καπιταλισμό, μία από τις εκφάνσεις του οποίου αποτελεί και ο φασισμός, οι κατειλημμένοι χώροι αποτελούν την έμπρακτη αμφισβήτηση της ατομικής ιδιοκτησίας, του βασικότερου δηλαδή στοιχείου του καπιταλισμού. Πάνω απ’ όλα, αντιτιθέμενοι στη ρητορεία περί εθνικής συνείδησης και εθνικής ενότητας, αντιτιθέμενοι στο διαχωρισμό των ατόμων με βάση το φύλο, την εθνικότητα ή το σεξουαλικό προσανατολισμό, οι ελευθεριακοί χώροι δεν αποδέχονται κανέναν άλλο διαχωρισμό μεταξύ των ανθρώπων πέραν αυτού που προκύπτει από την κοινωνική τους τάξη και από την ταξική τους συνείδηση, αυτού δηλαδή που τους χωρίζει σε αφεντικά και εργαζόμενους,σε καταπιεστές και καταπιεζόμενους, σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι κατειλημμένοι χώροι αποτελούν και θα αποτελούν το μόνιμο στόχο επίθεσης τόσο του κράτους όσο και του παρακράτους. Και για τους ίδιους ακριβώς λόγους, όλοι οι τραμπούκοι φασίστες, αλλά και γενικότερα όλοι όσοι επιτίθενται σε καταλήψεις, θα αδυνατούν πάντα να καταλάβουν το σημαντικότερο: ότι οι καταλήψεις δεν είναι μόνο οι τέσσερις τοίχοι ενός κτιρίου, αλλά κάτι πολύ περισσότερο και πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό. Οι καταλήψεις είναι οι ιδέες μας για ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας, είναι οι σχέσεις συντροφικότητας και ισοτιμίας που αναπτύσσονται στο εσωτερικό τους, είναι οι φορείς του ιδανικού μας για μια κοινωνία ελεύθερη από κάθε είδους καταπίεση και εκμετάλλευση. Οι καταλήψεις είναι η έμπρακτη εφαρμογή των προταγμάτων της Αντίστασης, της Αλληλεγγύης  και της Αυτοοργάνωσης. Και τα προτάγματα αυτά, όσες φωτιές και να βάλουν, δεν θα καταφέρουν ποτέ να τα καταστρέψουν.

 

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΓΚΡΕΜΙΖΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 22/01 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Κατάληψη Ελαία

 

Τέλος την πέμπτη 25/1 θα πράγματοποιηθείπορεία αλληλλεγγύης στην κατάληψη Libertatia και στους συλληφθέντες της αντιφασιστικής πορείας ,με προσυγκέντρωση στις 18.00 στην πλατεία γεωργάκη.Την πορεία καλούν η κατάληψη Ελαία ,κατάληψη Allerta και η αναρχική ομάδα Cumulonimbus.

Αλληλεγγύη στους 4 διωκόμενους αντιφασίστες των Ιωαννίνων .

Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι ιστορική ευθύνη!

Την Τρίτη 21/02/2017, ημέρα της εθνικής «απελευθέρωσης» των Ιωαννίνων, νεοναζί της Χ.Α. κάνουν την εμφάνιση τους στην πόλη, εκπροσωπούμενοι από το νο2 στην ιεραρχία Χρ. Παππά,επίσημα προσκεκλημένοι από τις τοπικές αρχές, πλαισιωμένοι από τους υποτιθέμενους «αντιφασίστες» του δημοκρατικού τόξου. Ένα πλήθος 50 περίπου ανθρώπων χάλασε την εθνικιστική τους γιορτούλα, διαδηλώνοντας κοντά στο σημείο κατάθεσης των στεφανιών. Η συγκέντρωση δέχτηκε επίθεση από τους μπάτσους και κατέληξε στη σύλληψη 4 διαδηλωτών, στους οποίους φόρτωσαν ένα ευρύ κατηγορητήριο.

Αλληλεγγύη στους 4 διωκόμενους αντιφασίστες!

Διαδήλωση: Παρασκευή 12/01/2018, 18:00, Περιφέρεια Ιωαννίνων
Συγκέντρωση: Τρίτη 16/01/2018, 09:00, Δικαστήρια Ιωαννίνων

Αλληλεγγύη στις Καταλήψεις Allerta και Mundo Nuevo

Την πρώτη Νοέμβρη σύντροφοι και συντρόφισσες έπειτα από πρωτοβουλία της αναρχικής ομάδας Cumulonimbus, κατέλαβαν το κτήριο στην 7η πάροδο Νικηφόρου Θεοτόκη, περιοχή Σπηλιά, μέσα στη πόλη της Κέρκυρας. Η κατάληψη του κτηρίου έγινε προκειμένου να υπάρξει ένα σταθερό σημείο αναφοράς για τη δημιουργία κοινοτήτων αντίστασης και αλληλεγγύης στο κέντρο της πόλης. Ένα κτήριο εγκαταλελειμμένο και ξεχασμένο εδώ και δεκαπέντε χρόνια τόσο από το δήμο, όσο και από το αδελφάτο του Γηροκομείου στο οποίο και ανήκει.
Καθώς οι καταληψίες αλλά και αλληλέγγυος κόσμος στο εγχείρημα προσπαθούν να μετατρέψουν το εγκαταλελειμμένο αυτό κτήριο σε βιώσιμο και ασφαλές, γίνεται γνωστό το ξαφνικό ενδιαφέρον που έχει ο δήμος και το Γηροκομείο, ώστε να νοικιάσει το κτήριο στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, προκειμένoυ αυτό με τη σειρά του να το μετατρέψει σε μουσείο.

Όλα αυτά συμβαίνουν την στιγμή που τα δύο αυτά ιδρύματα απουσιάζουν πλήρως από τα πραγματικά τους προβλήματα. Από τη μία το Ιόνιο Πανεπιστήμιο είναι γνωστό ότι έχει βασικές ελλείψεις όσον αφορά τη στέγαση και τη σίτιση των φοιτητών του και παρόλα αυτά αντί να φροντίσει να βρεθεί μια λύση σχετική με αυτά, αποφασίζει να διαθέσει χρήματα στην δημιουργία του μουσείου. Από την άλλη το Γηροκομείο το μόνο που επιθυμεί από αυτή τη συνεργασία είναι το χρήμα, καθώς η εγκατάλειψη εδώ και χρόνια των υπηρεσιών και των δομών του σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων που φιλοξενεί, εκφράζει και την πλήρη αδιαφορία όσον αφορά τις ανάγκες τους.  Η προκλητική ενέργεια που σκοπό έχει την κερδοφορία είναι φανερό πως κινήθηκε μόνο αφού έγινε η κατάληψη στο κτήριο και έχοντας μοναδικό σκοπό να εμποδίσει την εξέλιξη ενός κέντρου αγώνα στην πόλη της Κέρκυρας.

Παράλληλα η κατάληψη Mundo Nuevo στη Θεσσαλονίκη, βρίσκεται στο στόχαστρο κατασταλτικών μεθόδων του κράτους, καθώς το τελευταίο διάστημα το τμήμα Προστασίας Πολιτεύματος της ΓΑΔΘ έχει αποστείλει κατ΄οίκον κλητεύσεις σε δεκαέξι άτομα προκειμένου να προσέλθουν σε προανάκριση σχετικά με την κατάληψη του κτηρίου, ενώ τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για διατάραξη οικιακής ειρήνης και κατάληψη δημοσίου κτήματος κατ’επανάληψη.

Το πρόταγμα των καταλήψεων είναι σήμερα αν μη τι άλλο πιο επίκαιρο από ποτέ. Οι καταλήψεις δίνουν ζωή στο απαξιωμένο και έρημο κτιριακό απόθεμα των πόλεων σε αντίθεση με τις κερδοσκοπικές προσδοκίες και σε εναντίωση με τον θεσμό της ιδιοκτησίας. Οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και οι καταλήψεις αποτελούν κέντρα κοινωνικών και ταξικών αγώνων και στοχεύουν σε μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Η υπεράσπισή τους είναι ζωτικής σημασίας για το σύνολο των από τα κάτω, οι οποίοι αντιστέκονται στη συνεχή επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου.

Η κατάληψη Ελαία εκφράζει την αλληλεγγύη και την στήριξή της στην Κατάληψη Alerta και στην κατάληψη Mundo Nuevo.
Δέκα εκατό, χιλιάδες καταλήψεις, ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης.