Archive for April, 2012

Apr 29 2012

Κάλεσμα για την πορεία της Πρωτομαγιάς

 

Προσυγκέντρωση για την πορεία της εργατικής πρωτομαγιάς:

Τρίτη, 1/5, στις 10.30 π.μ στα Γενικά Λύκεια.

ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΟΣ-ΟΥΤΕ ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ!

No responses yet

Apr 28 2012

Αφίσα της κατάληψης Ελαία για το φασισμό

Published by under αφισες


No responses yet

Apr 24 2012

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/4 Ταινία χορού: “ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΠΕΙ ΓΕΓΟΝΟΣ”

Την Παρασκευή 27/4 στις 21:30, στην Ελαία, θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας χορού “ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΠΕΙ ΓΕΓΟΝΟΣ” που γυρίστηκε από άτομα που συμμετέχουν στην Κατάληψη (και με τη βοήθεια πολλών άλλων). Η ταινία βασίζεται στην χοροθεατρική παράσταση “ΜΙΑ ΠΡΟΠΟΣΗ ΠΡΙΝ ΞΑΝΑΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ” που ανέβηκε στην Κατάληψη πριν από ένα χρόνο περίπου.

Μετά την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει PARTY με μουσικές 60ς-garage-rockabilly.
(θα ήταν καλό να ενισχύσετε την κάβα μας με επιπλέον ποτά)

One response so far

Apr 24 2012

Το επόμενο μάθημα αυτομόρφωσης στο Κεφάλαιο…

…θα γίνει την Τετάρτη 25/4 στις 19.00!

No responses yet

Apr 24 2012

Σχετικά με την επιχείρηση εκκένωσης των καταλήψεων Κ*ΒΟΞ και Βαλτετσίου 60

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

Τα ξημερώματα της 20ης Απριλίου δυνάμεις καταστολής κάθε είδους μαζί με τρεις εισαγγελείς απέκλεισαν την περιοχή των Εξαρχείων, επιβάλλοντας απαγόρευση   κυκλοφορίας, και προχώρησαν στη σφράγιση του κοινωνικού κέντρου ΒΟΞ και στην εκκένωση της στεγαστικής κατάληψης Βαλτετσίου 60. Η αστυνομική επέμβαση έγινε ύστερα από μήνυση που κατέθεσε η διοίκηση του Ι.Κ.Α. ,στην ιδιοκτησία του οποίου ανήκουν και τα δυο κτήρια.

Δεν είναι τυχαίο ότι η κατασταλτική αυτή επιχείρηση έρχεται μια εβδομάδα μετά τις εξαγγελίες του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι.Τέντε για αστυνομική επέμβαση με τη διαδικασία του αυτόφωρου σε περιπτώσεις καταλήψεων «υπουργείων, πανεπιστημίων και άλλων δημοσίων κτηρίων».

Το κράτος επιχειρεί τη στρατιωτικοποίηση του κέντρου της Αθήνας οι γειτονιές της οποίας θυμίζουν, ολοένα και περισσότερο, στρατόπεδα και οι πλατείες προαύλια φυλακών υψίστης ασφαλείας . Το σχέδιο αυτό έχει σαν στόχο να «υπενθυμίζει» σε όλους εκείνους που χωρίς δουλειά, χωρίς στέγη και με την οργή τους να φουντώνει θα γεμίζουν δρόμους και πλατείες πως ,όταν χρειαστεί, ο στρατός και η αστυνομία θα είναι πανέτοιμοι να τους αντιμετωπίσουν.

Είναι βέβαιο πως μέσα στο περιβάλλον αυτό και όσο η καπιταλιστική κρίση οξύνεται τόσο το κράτος και τα αφεντικά θα επιτίθενται με λύσσα σε κάθε αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο επιχειρεί να χτίσει διαφορετικές κοινωνικές σχέσεις, απέναντι και έξω από τις κυρίαρχες εμπορευματικές, δημιουργώντας, παράλληλα, ρωγμές ελευθερίας και αντίστασης μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο της  μητρόπολης.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί πως το απόγευμα της 21ης Απριλίου δεκάδες αναρχικών, αντιεξουσιαστών/αντιεξουσιαστριών και αλληλέγγυων επανακατέβαλαν το κοινωνικό κέντρο ΒΟΞ στέλνοντας  έμπρακτα το μήνυμα πως το ΒΟΞ ή θα είναι κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο ή ΤΙΠΟΤΑ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ ΒΟΞ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΛΤΕΤΣΙΟΥ 60!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ!

 

Κατάληψη ΕΛΑΙΑ

Κέρκυρα, Απρίλιος 2012

No responses yet

Apr 24 2012

Ενημέρωση για τις συνελεύσεις της κατάληψης…

Από δω και στο εξής η συνέλευση της κατάληψης θα είναι μία και όχι δύο, και θα γίνεται τις Δευτέρες στις 21.00 ακριβώς!

Σε περιπτώσεις που θα προκύπτει ανάγκη και για δεύτερη συνέλευση μέσα στην εβδομάδα, θα υπάρχει έκτακτη ειδοποίηση.

No responses yet

Apr 09 2012

NO TAV. Τρίτη 10/4/2012, 20:30, προβολή/μικροφωνική αλληλεγγύης

NO TAV: O ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ ΥΨΗΛΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Το NO TAV είναι μια κινητοποίηση στη Val di Susa στο Πιεμόντε της Ιταλίας, ενάντια στην κατασκευή ενός νέου σιδηροδρόμου υψηλής ταχύτητας που θα ενώνει το Τορίνο με τη Λυόν στη Γαλλία. Η γραμμή αυτή είναι μέρος ενός σχεδίου της Ε.Ε. για τη σιδηροδρομική ένωση της Λυόν με τη Βουδαπέστη κι έπειτα την Ουκρανία. Κινητοποιήσεις για το ίδιο θέμα εμφανίστηκαν στις αρχές του ’90 στη Φλωρεντία, την Μπολόνια και τη Ρώμη, όμως η μαχητικότητα και η άγρια καταστολή με την οποία αντιμετωπίστηκε το κίνημα στη Val di Susa έκαναν τη συζήτηση να διαδοθεί παντού.

Η απλή λογική πίσω απ’ το κίνημα είναι ότι μια νέα σιδηροδρομική γραμμή μέσα απ’ την κοιλάδα είναι παντελώς άχρηστη και περιττή. Ο μόνος σκοπός που εξυπηρετεί είναι η κερδοφορία των διαφόρων ιδιωτικών εταιριών που έχουν μερίδιο στην κατασκευή και λειτουργία της. Το NO TAV θεωρεί πως η τρέχουσα σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Πιεμόντε και Γαλλίας είναι αποτελεσματική, δεδομένου ότι η κίνηση στην περιοχή δεν είναι ποτέ τόσο ψηλή. Ακόμα πιο σημαντικό, η κατασκευή μιας νέας γραμμής θα κατέστρεφε οριστικά και αμετάκλητα ένα τεράστιο μέρος της κοιλάδας Susa, προκαλώντας μια περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική καταστροφή, με τις επιχειρήσεις να κλείνουν και τα χωριά να χάνουν τον χαρακτήρα τους ή να εξαφανίζονται εντελώς, και με τεράστιας κλίμακας μπετοποίηση, περίφραξη και εγκατάσταση εταιριών security.

Τα τρένα υψηλής ταχύτητας θεωρούνται στην Ιταλία “στρατηγικού ενδιαφέροντος” επενδύσεις, κάτι που σε μετάφραση απ’ την πολιτική παπαρολογία σημαίνει ότι η νομοθεσία επιτρέπει οποιοδήποτε έργο ΧΩΡΙΣ διαβούλευση με τον τοπικό πληθυσμό και οποιονδήποτε αρμόδιο θεσμό (συγκεκριμένα η περιοχή του TAV στη Val di Susa έχει κηρυχθεί στρατιωτικοποιημένη με συνέπεια μεταξύ άλλων οι γεωργοί να περνούν από αστυνομικό-στρατιωτικό έλεγχο για να πάνε στα χωράφια τους). Σε μια εποχή οικονομικής κατάρρευσης όπως αυτή που διέρχεται η Ιταλία, τα έργα αυτά αξιώνουν δισεκατομμύρια απ’ τα χρήματα των φορολογουμένων, εις βάρος των βασικών αναγκών τους, όπως η εκπαίδευση και η υγεία και υπέρ των εργολάβων, των πολιτικών μιζαδόρων και της μαφίας. Το σύνθημα “no TAV, no mafia” δίνει το στίγμα της αντίστασης και αποκαλύπτει ταυτόχρονα πως η αγαστή συνεργασία όλων των εξουσιών, θεσπισμένων ή μη, στοχεύει στη λεηλασία της φύσης και της ζωής των κατοίκων της περιοχής. Το κόστος του συγκεκριμένου έργου ανέρχεται στο ύψος των 20 δισεκατομμυρίων ευρώ και όπου έχει ήδη λειτουργήσει, το κόστος του εισητηρίου είναι απαγορευτικό για τα κατώτερα οικονομικά στρώματα. Επίσης, όπου κατασκευάστηκε, έκλεισαν οι ήδη υπάρχουσες σιδηροδρομικές γραμμές, αφήνοντας ως μοναδική επιλογή του ντόπιου πληθυσμού τη χρήση του TAV. Η αυξημένη τιμή του εισητηρίου είχε ως αποτέλεσμα να μετατραπεί το τρένο από μέσο συγκοινωνίας του λαού σε είδος πολυτελείας για λεφτάδες. Οι μόνοι κερδισμένοι δεν είναι άλλοι παρά οι κατασκευαστικές και εκμεταλλεύτριες ιδιωτικές εταιρίες που αποκομίζουν τεράστια κέρδη, και όταν λόγω της χαμηλής ζήτησης για τη γραμμή το έργο θα τους φανεί μη-βιώσιμο, θα φορτώσουν τη χασούρα στις πλάτες των φορολογούμενων,μέσω κρατικοποίησης της άγονης γραμμής. Όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αντιρρήσεις και οι προτάσεις του τοπικού πληθυσμού αγνοούνται πλήρως μπροστά στην μόνη σύγχρονη θεότητα: το χρήμα.

Τα καθεστωτικά μέσα στην Ιταλία, αλλά και αλλού, έσπευσαν να διαχωρίσουν τους διαδηλωτές σε ειρηνικούς και τρομοκράτες, και να μιλήσουν για “εισαγόμενους ταραξίες”. Το πανίσχυρο δίκτυο προπαγάνδας της εξουσίας προσπαθεί να διασπάσει τα αντιστεκόμενα κομμάτια της κοινωνίας επιχειρώντας να κρύψει την ωμή αλήθεια και να διασπείρει το φόβο. Απέναντι σε αυτήν την τακτική, το ίδιο το κίνημα NO-TAV απαντά ότι οι κινητοποιήσεις και η βίαιη αντίσταση του πληθυσμού είναι ο μοναδικός τρόπος αγώνα και αντίστασης όταν κράτος και κεφάλαιο ισοπεδώνουν τις ζωές μας και ότι “οι κουκουλοφόροι είναι ο αντιστεκόμενος λαός”.

Το NO TAV έχει δημιουργήσει τον δικό του σχεδιασμό για την περιοχή, που συμπεριλαμβάνει:

-Αναδιάρθρωση των διαδικασιών παραγωγής και διανομής προκειμένου να μειωθούν οι μεταφορές ανθρώπων και εμπορευμάτων, ειδικά οι μακρυνές

-Υποστήριξη των τοπικών βιώσιμων ανταλλαγών αντί για τις μεγάλες επιχειρήσεις

-Δημιουργία ή βελτίωση των ήδη υπαρκτών μέσων βιώσιμης και πράσινης μεταφοράς για τους εργαζόμενους και τους φοιτητές

-Υποστήριξη της χρήσης της ήδη υπάρχουσας σιδηροδρομικής γραμμής

Γιατί όμως μας αφορά τί γίνεται στην Ιταλία; Οι ομοιότητες με την ελληνική πραγματικότητα είναι προφανείς:

– Και στην Ιταλία (Μόντι), όπως και στην Ελλάδα (Παπαδήμος), έχουμε διορισμένους τραπεζίτες για πρωθυπουργούς.

– Γιατί και στις δύο χώρες μας ταϊζουν τα ίδια παραμύθια για ανάπτυξη “επ ωφελεία της κοινωνίας”.

– Γιατί η “ανάπτυξή” τους, είτε πρόκειται για το TAV στην Ιταλία, είτε για τις ανεμογεννήτριες στον Παντοκράτορα, περνάει πάντοτε πάνω από τις ζωές των ντόπιων πληθυσμών και τη φύση, και μοναδικός κερδισμένος είναι πάντα το κεφάλαιο.

– Γιατί τόσο στην Ιταλία, όσο και στην Ελλάδα, τέτοιου τύπου έργα γίνονται για χάρη των μεγαλοεργολάβων, που εκεί “τυχαίνει” να είναι η Μαφία, ενώ εδώ είναι οι εθνικοί εργολάβοι τύπου Μπόμπολα.

– Γιατί τα ΜΜΕ παίζουν τον ίδιο ρόλο και στην Ιταλία και στην Ελλάδα, υπέρ του κάθε αφεντικού. Συκοφαντούν και διαστρεβλώνουν κάθε κοινωνικό αγώνα, διχάζουν τους διαδηλωτές σε “βίαιους” και “ειρηνικούς”, προσπαθούν να στρέψουν την κοινή γνώμη ενάντια σε κάθε κίνημα αντίστασης και προβάλουν τη μία και μοναδική αλήθεια, αυτή της αστυνομίας και του κάθε εργολάβου.

Στις 11 Απριλίου στην Κοιλάδα της Susa θα αρχίσει η διαδικασία της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, στην οποία οι ιδιοκτήτες θα κληθουν να παραχωρήσουν τη γη τους στους εργολάβους του έργου. Για όσους δεν εμφανιστούν, η διαδικασία αυτή θα προχωρήσει ερήμην τους. Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να δωθεί από το ιταλικό κράτος μια επίφαση νομιμότητας στη βίαιη κατοχή της περιοχής από τις αστυνομικές δυνάμεις και στη βίαιη επιβολή ενός άχρηστου, καταστροφικού και δαπανηρού έργου. Για την ημέρα αυτή το κίνημα NO-TAV έχει καλέσει σε διεθνή αλληλεγγύη.

Τα ΜΜΕ χτίζουν ένα τείχος σιωπής γύρω από τις εστίες αντίστασης σε κάθε χώρα, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι η οικονομική κρίση και η αντιμετώπισή της είναι “εθνική υπόθεση”. Εμείς γκρεμίζουμε αυτό το τείχος σιωπής, για να αναδείξουμε ότι στη λεηλασία των ζωών μας δεν υπάρχει εθνική διάσταση, παρά μόνο ταξική. Να αναδείξουμε ότι από την Κερατέα ως τη Λευκίμμη και από το φράγμα της Μεσοχώρας ως την κοιλάδα Σούζα, το κράτος, το Κεφάλαιο και οι υποστηρικτές τους αλλάζουν πολλά ονόματα αλλά έχουν πάντα το ίδιο πρόσωπο· αυτό του χρήματος και του θανάτου.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΜΑΦΙΟΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ


 

No responses yet

Apr 08 2012

Ναι, έχετε δίκιο, είμαστε τεμπέληδες και θα παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην τεμπελιά Oμιλία του Χόλογουεη στο Left Forum στη Νέα Υόρκη

Published by under Uncategorized

Για μένα είναι πραγματικά ευχάριστο αλλά και λίγο τρομακτικό να βρίσκομαι εδώ μαζί σας, επειδή στην πραγματικότητα είναι η πρώτη φορά που μιλάω στην καρδιά της σατανικής αυτοκρατορίας. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω θερμά τους φρουρούς της πύλης στο αεροδρόμιο χτες που με άφησαν να μπω και να σας επισκεφθώ σ’ αυτή τη γη της «ελευθερίας», που μου επέτρεψαν να έρθω να σας δω στη φυλακή σας. Ίσως με άφησαν να περάσω επειδή δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει μια ανταρσία στη φυλακή, μια εξέγερση στην καρδιά της αυτοκρατορίας.

Είμαστε εδώ για να γιορτάσουμε το 2011 που ξεχειλίζει στο τρέχον έτος, το 2012. Ένα έτος γεμάτο από ένδοξες εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο, καθώς η ανυπακοή μας έκανε ξεκάθαρο ότι εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου. Είμαστε η κρίση του κεφαλαίου και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Αρκετά πια με το να λέμε ότι φταίνε οι καπιταλιστές, ότι είναι λάθος των τραπεζιτών. Η ίδια η σημασία αυτών των λόγων δεν είναι μόνο παράλογη αλλά και επικίνδυνη, επειδή μας θυματοποιεί. Το κεφάλαιο είναι μια σχέση κυριαρχίας και η κρίση του είναι κρίση της κυριαρχίας αφού οι κυρίαρχοι δεν είναι ικανοί να κυριαρχούν αποτελεσματικά. Μετά κατεβαίνουμε στους δρόμους και τους λέμε ότι είναι δικό τους λάθος; Τι λέμε ακριβώς; Ότι δεν ασκούν κυριαρχία αρκετά αποτελεσματικά; Είναι σίγουρα καλύτερο να δεχτούμε την πιο απλή εξήγηση και να πούμε ότι αν η σχέση κυριαρχίας βρίσκεται σε κρίση αυτό συμβαίνει επειδή οι κυριαρχούμενοι δεν πειθαρχούν αρκετά, επειδή δεν υποκλίνονται επαρκώς. Η έλλειψη υποταγής μας είναι η αιτία της κρίσης.

Το κεφάλαιο δεν είναι μόνο ένα σύστημα αδικίας, είναι ένα σύστημα που επιταχύνει την εκμετάλλευση, που εντείνει την καταστροφή. Αυτό μπορεί να αποδειχτεί με πολλούς τρόπους, με το νόμο της αξίας και τη συγκρότηση της αξίας από τον κοινωνικά αναγκαίο χρόνο εργασίας ή από τις θεωρίες για την πτωτική τάση του κέρδους. Το νόημα ωστόσο είναι ότι το κεφάλαιο είναι μια δυναμική που επιτίθεται. Υπάρχει μια ατέρμονη προσπάθεια να κινείται συνεχώς πιο γρήγορα, ένας αέναος μετασχηματισμός του τι σημαίνει καπιταλιστική εργασία. Αυτό δεν αφορά μόνο την εντατικοποίηση της εργασίας στα εργοστάσια αλλά την συνεχώς αυξανόμενη υποταγή όλων των εκφάνσεων της ζωής στη λογική του κεφαλαίου. Η ίδια η ύπαρξη του κεφαλαίου είναι το αδιάλειπτο στρίψιμο της βίδας και η κρίση είναι απλώς η εκδήλωση ότι η βίδα δεν βιδώνεται αρκετά γρήγορα, ότι κάπου συναντά αντίσταση. Αντίσταση στους δρόμους και τις πλατείες ίσως, οργανωμένη αντίσταση σίγουρα, αλλά επιπλέον ίσως είναι η αντίσταση των γονιών που θέλουν να παίξουν με τα παιδιά τους, των εραστών που θέλουν να μείνουν μια ώρα ακόμη στο κρεβάτι, των φοιτητών που σκέφτονται ότι χρειάζονται χρόνο για κριτική σκέψη, των ανθρώπων που ακόμα ονειρεύονται ότι είναι άνθρωποι. Εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου, εμείς που δεν σκύβουμε αρκετά το κεφάλι, εμείς που δεν τρέχουμε αρκετά γρήγορα.

Και η κατάσταση της κρίσης έχει στ’ αλήθεια δύο διεξόδους. Η μία είναι να πούμε, συγνώμη για την έλλειψη υποταγής μας και να ζητήσουμε περισσότερη απασχόληση, περισσότερες δουλειές. «Σας παρακαλούμε, εκμεταλλευτείτε μας περισσότερο και θα εργαστούμε σκληρότερα και πιο γρήγορα, θα υποτάξουμε κάθε πτυχή της ζωής μας στο κεφάλαιο, θα ξεχάσουμε όλες αυτές τις παιδιάστικες ανοησίες του παιχνιδιού, της αγάπης και της σκέψης». Αυτή είναι η λογική της αλλοτριωμένης εργασίας, η αναποτελεσματική λογική της πάλης από και μέσω της εργασίας, που γίνεται αντιληπτή ως αλλοτριωμένη εργασία, ενάντια στο κεφάλαιο. Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη διέξοδο δεν είναι μόνο ότι χάνουμε την ανθρωπιά μας αλλά ότι αναπαράγουμε το σύστημα που μας καταστρέφει. Αν καταφέρουμε τελικά, πράγμα μάλλον απίθανο, να βοηθήσουμε το κεφάλαιο να ξεπεράσει τις κρίσεις του τότε θα συνεχίσει πιο γρήγορα, πιο γρήγορα, πιο γρήγορα να υποτάσσει κάθε μορφή ζωής, ανθρώπινης και μη, στις εντεινόμενες απαιτήσεις της παραγωγής αξίας. Και έπειτα θα έρθει μια άλλη κρίση και μετά μια άλλη και μια άλλη, όχι για πάντα επειδή ίσως δεν αρκετά μακριά η εξαφάνιση της ανθρωπότητας.

Η εναλλακτική, επειδή νομίζω ότι είναι η μόνη εναλλακτική, είναι να πούμε ανοιχτά όχι, λυπούμαστε, εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου και δεν θα γονατίσουμε, δεν θα δεχτούμε αυτό που μας κάνει το κεφάλαιο, είμαστε περήφανοι για την έλλειψη υπακοής και την άρνησή μας να υποκύψουμε στην καταστροφική δύναμη του κεφαλαίου. Είμαστε περήφανοι που είμαστε η κρίση του συστήματος που μας καταστρέφει.

Κοιτάξτε την Ελλάδα, το επίκεντρο της σημερινής χρηματοπιστωτικής κρίσης. Εκεί η κρίση είναι ξεκάθαρα κρίση ανυποταγής. Οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί δηλώνουν πως οι Έλληνες δεν υποκύπτουν αρκετά, δεν εργάζονται αρκετά σκληρά, τους αρέσει να κοιμούνται το μεσημέρι και να βγαίνουν το βράδυ και τώρα πρέπει να πάρουν ένα μάθημα, πρέπει να μάθουν τι σημαίνει αληθινός καπιταλιστικός εργάτης. Και δίνοντας ένα μάθημα στους Έλληνες προτίθενται επίσης να δώσουν ένα μάθημα στους Πορτογάλους, στους Ισπανούς, τους Ιταλούς, τους Ιρλανδούς και όλους τους υπόλοιπους ανυπότακτους του κόσμου.

Και απέναντι σε αυτή την κατάσταση υπάρχουν μόνο δύο εκδοχές. Η μία είναι να πούμε όχι, όχι, είμαστε καλοί εργάτες, απλώς δώστε μας περισσότερες δουλειές και θα σας δείξουμε πόσο σκληρά μπορούμε να εργαστούμε, θα ξαναχτίσουμε τον καπιταλισμό στην Ελλάδα. Και η άλλη εκδοχή είναι να πούμε, ναι, έχετε δίκιο, είμαστε τεμπέληδες και θα παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην τεμπελιά. Θα παλέψουμε για να μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα με τον δικό μας ρυθμό, με τον τρόπο που εμείς θεωρούμε σωστό, θα παλέψουμε για τον μεσημεριανό μας ύπνο και να για να βγαίνουμε αργά το βράδυ. Επομένως λέμε όχι στο κεφάλαιο και στην καπιταλιστική εργασία, επειδή όλοι ξέρουμε ότι η καπιταλιστική εργασία κυριολεκτικά καταστρέφει τη γη, καταστρέφει τις συνθήκες της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρέπει να χτίσουμε μια διαφορετική μορφή κοινωνικότητας.

Η πρώτη λύση του να πούμε ότι είμαστε καλοί εργάτες μοιάζει περισσότερο απλή, περισσότερο προφανής αλλά πιθανώς είναι μόνο μια αυταπάτη επειδή οι περισσότεροι σχολιαστές αναφέρουν ότι η ύφεση στην Ελλάδα θα διαρκέσει πολλά χρόνια άσχετα με το πόσο θα συμμορφωθούν οι Έλληνες.

Αν θέλετε να μάθετε με τι μοιάζει η παράταση της αποτυχίας του κεφαλαίου χωρίς την ελπίδα μιας ριζικής αλλαγής, τότε απλώς κοιτάξτε πέρα από τα σύνορά σας την τραγωδία στο Μεξικό ή κοιτάξτε πιο κοντά τις δικές σας πόλεις. Η άλλη επιλογή του να πούμε όχι στο κεφάλαιο και να οικοδομήσουμε μια διαφορετική κοινωνική σχέση είναι αυτό που πολλοί Έλληνες προσπαθούν να δημιουργήσουν αυτή τη στιγμή από επιλογή και από ανάγκη. Αν το κεφάλαιο δεν μπορεί να παρέχει την υλική βάση ζωής, τότε πρέπει να την δημιουργήσουμε με άλλους τρόπους, συγκροτώντας δίκτυα αμοιβαίας υποστήριξης, διακηρύσσοντας «κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα» και οργανώνοντας ομάδες ηλεκτρολόγων που επανασυνδέουν το ρεύμα· με το «δεν πληρώνω» φόρους και διόδια· μέσω του κινήματος της πατάτας με το οποίο αγρότες διανείμουν αγροτικά προϊόντα κατευθείαν στις πόλεις σε πολύ χαμηλές τιμές, μέσω της ίδρυσης ανταλλακτικών παζαριών, της δημιουργίας κοινοτικών κήπων και της επιστροφής στην ύπαιθρο· επίσης με την ανάκτηση εργοστασίων, ενός νοσοκομείου και μιας εφημερίδας. Αυτή είναι μια περίπλοκη και πολύ πειραματική μορφή να προχωρήσουμε, στην οποία δεν υφίσταται σωστή πολιτική γραμμή ούτε επαναστατική καθαρότητα, αποτελεί μια προεικονιστική μορφή κοινωνικότητας όχι ακόμη αρκετά δυνατής ώστε να διασφαλίσει την επιβίωσή μας. Και πρέπει να υπάρχουν δεσμεύσεις, αλλά είναι ξεκάθαρα η κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να ωθήσουμε τα πράγματα και να ωθηθούμε και εμείς οι ίδιοι.

Ο κόσμος που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε, είναι ένας κόσμος χωρίς απαντήσεις, ένας κόσμος όπου περπατάμε ρωτώντας, ο κόσμος ενός πειράματος. Αλλά καθοδηγούμαστε από το όχι μας ενάντια στο απάνθρωπο, ξεδιάντροπο, καταστροφικό καπιταλιστικό σύστημα και από ένα ουτοπικό αστέρι που ανατέλλει από τις ελπίδες και τα όνειρα αιώνων πάλης. Η κρίση επομένως μας φέρνει αντιμέτωπους με αυτές τις δύο επιλογές. Είτε θα επιλέξουμε τη λεωφόρο της υποταγής στη λογική του κεφαλαίου έχοντας πλέον συνειδητοποιήσει ότι οδηγεί αναπόφευκτα στην αυτο-εκμηδένιση της ανθρωπότητας, είτε θα ακολουθήσουμε τα επικίνδυνα μονοπάτια, πολλά μονοπάτια, επινόησης ενός διαφορετικού κόσμου εδώ και τώρα, μέσα από τις ρωγμές που δημιουργούμε στην καπιταλιστική κυριαρχία. Και καθώς επινοούμε διαφορετικούς κόσμους βλέπουμε τώρα, καθαρά, πως εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου, εμείς είμαστε η κρίση ενάντια στην βιασύνη να καταστραφεί ο κόσμος και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Εμείς είμαστε ο νέος κόσμος που λέει «στα τσακίδια κεφάλαιο».

Τζον Χόλογουεη, Νέα Υόρκη, 18 Μαρτίου 2012

No responses yet

Apr 06 2012

ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Ενημέρωση και προβολή για το κίνημα No TAV στην Ιταλία (κοιλάδα Susa), εν όψη της ημέρας παγκόσμιας αλληλεγγύης την Τετάρτη 11/4.

Κάλεσμα αλληλεγγύης

 Μετά την απαίσια μέρα της 27 Φλεβάρη όταν ένας από μας κινδύνεψε να πεθάνει στην προσπάθειά του να μπλοκάρει την επέκταση του φρουρίου της Μανταλένα, ο πολλαπλασιασμός των πορειών, οι αποκλεισμοί οδών, εθνικών αυτοκινητοδρόμων, λιμανιών και σιδηροδρόμων, σε δεκάδες μεγάλες ή μικρότερες ιταλικές πόλεις, μας έδωσαν δύναμη για τη συνέχιση της αντίστασής μας στην εθνική οδό.
Σε αυτήν τη συγκυρία, συνειδητοποιήσαμε ότι η κυβέρνηση κι όλα τα κόμματα που στηρίζουν την υπερταχεία (Si TAV) τα βρήκαν σκούρα, παρά τις χιλιάδες των ενόπλων που επιστράτευσαν. Ανοίχτηκαν ρωγμές στην προπαγάνδα ποινικοποίησης που έχουν εξαπολύσει, και γεννήθηκαν επίσης παντού δυνατότητες ενός αγώνα ανοιχτού σε όλους κι όλες.
Στις 27 Φλεβάρη όχι μόνο έβαλαν τη ζωή ενός από μας σε κίνδυνο, αλλά κατέλαβαν κιόλας ένα ακόμη κομμάτι γης, το οποίο περιέφραξαν με δίχτυα, φράχτες και συρματοπλέγματα.
Την ερχόμενη Τετάρτη, 11 Απρίλη, θα επιδιώξουν να γίνει νόμιμη η κατοχή τους. Τη μέρα εκείνη οι Αρχές καλούν τους γαιοκτήμονες στη διαδικασία «προσωρινής» κατοχής εδαφών. Οι ιδιοκτήτες θα μπορούν να εισέλθουν στο οχυρωμένο φρούριο, ένας ένας· κι αν κάποιος δεν παραστεί, θα προχωρήσουν με τη διαδικασία ερήμην του. Αυτό που έχει σημασία για το κράτος είναι να δώσει μια επίφαση νομιμότητας στη βίαιη επιβολή ενός άχρηστο μεγάλου δημόσιου έργου. Από κείνη τη μέρα, οι εργολαβικές εταιρείες θα είναι πραγματικά σε θέση ν’ αρχίσουν τις εργασίες κατασκευής.
Κι αυτήν τη φορά, το NO TAV θα είναι εκεί. Θα είμαστε εκεί και θα ’μαστε σε κάθε σημείο απ’ όπου είναι δυνατόν να παρεμποδίσουμε τη μηχανή της στρατιωτικής κατοχής. Απευθύνουμε έκκληση υποστήριξης εκείνη τη μέρα κι όλη τη βδομάδα, την οποία προωθούμε ως βδομάδα λαϊκού αγώνα του κινήματος ΝΟ TAV. Χρειαζόμαστε το δίκτυο αυθόρμητης αλληλεγγύης, που μας στήριξε από τον Φλεβάρη, να γίνει ακόμα πυκνότερο και ισχυρότερο.
Δε σας ζητάμε να έρθετε εδώ, αν και είστε όλοι σας ευπρόσδεκτοι όπως πάντα·
σας ζητάμε να αγωνιστείτε στις πόλεις και στις χώρες όπου βρίσκεστε.
Σας ζητάμε να εξαπλώσετε την αντίσταση.

Κίνημα NO TAV (ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας TAV)
 

No responses yet

Apr 03 2012

Επόμενο μάθημα αυτομόρφωσης!

Εκτάκτως το επόμενο μάθημα αυτομόρφωσης στο Κεφάλαιο θα γίνει την Τρίτη 3/4 στις 19.00!

No responses yet

css.php