κείμενο για το θερμοκήπιο

ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΤΗΣ «ΕΛΑΙΑΣ» ΑΝΟΙΓΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Έλα και εσύ  με το τσαπί σου να ξανακάνουμε τη γη δική μας

Ινδιάνικη προφητεία (Φυλή Κρι)

«Μόνον όταν το τελευταίο δέντρο έχει πεθάνει

και το τελευταίο ποτάμι έχει δηλητηριαστεί

και το τελευταίο ψάρι έχει πιαστεί ,

θα καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να φάμε τα χρήματα»

περί αγροτιάς

Τι κατάφερες, άνθρωπε, μέσα σε δύο αιώνες; Κατάφερες, πραγματικά, πολλά; Δε λέω, έκανες τη ζωή σου εύκολη και ξεκούρασες το σκευρωμένο σου κορμί. Κάποτε, σε κατάπινε η γη και σε έτρωγε τ’ αλάτι. Μα τώρα σε καταπίνει η μισθωτή σκλαβιά και σε τρώει το τσιμέντο. Κάποτε ήσουνα φτωχός μα ήρεμος, τώρα είσαι φτωχός και καταθλιπτικός. Προτίμησες, άνθρωπε, τα γραφεία και τα ξενοδοχεία, πιάνεις τιμόνι, πατάς πλήκτρα και δεν ξέρεις τι χρώμα έχει ο ουρανός κι η θάλασσα. Η γη για εσένα είναι ξένη και σε εκνευρίζει να λερώνεις τα αστραφτερά σου τα παπούτσια στη λάσπη του φθινοπώρου. Άφησες λίγους μεγάλους να διαφεντεύουν τη σοδειά σου και τους εμπόρους να τρίβουνε τα χέρια τους και εσύ μιλάς για βιτρίνες και καλώδια. Άφησες τους κεφαλαιοκράτες να ραντίζουν τη γη σου, μαζί και την ανάσα σου και εσύ αρρωσταίνεις και λες «έχει ο θεός», μέχρι που πεθαίνεις. Τα ποτάμια σου, άνθρωπε, έγιναν μοβ και κίτρινα και εσύ έχεις ξεχάσει τι χρώμα είχανε παλιά. Σου μιλήσανε για καλύτερες σοδειές και για το πώς θα βγάζεις φρούτα ωραία, μεγάλα, λαμπερά και εσύ τους χαμογέλασες. Μάλλον δεν τα κατάφερες πολύ καλά εκεί μακριά στο μικρό σου γραφείο.

περί φαγητού

Το φαγητό σου, άνθρωπε, είναι γλυκό και έχει χρώματα. Γεμάτο το καλάθι σου από όλα τα καλά του κόσμου, μα δεν ξέρεις καν από πού έχουνε βγει. Από τη γη, από τη θάλασσα ή από το σωλήνα; Μπερδεύεις καραμέλες με φασόλια και αναρωτιέσαι σε ποια από τι χώρες που έχεις πάει, μπορείς να βρεις το μάνγκο. Τους άφησες να κάνουν πειράματα με το στομάχι σου και δεν αναρωτιέσαι γιατί οι φράουλες γίνανε σαν καρπούζια. Πλένεις τα φρούτα σου καλά, γιατί σου είπαν έτσι στην TV. Ένιωσες σπουδαίος όταν αγόρασες το πρώτο σου βιολογικό πεπόνι και έσπευσες να δώσεις τα πάντα για μια ντομάτα σαν τις παλιές που έτρωγε ο παππούς σου. Σου είπανε ότι νοιάζονται μόνο για εσένα και την υγεία σου και εσύ την είδες οικολόγος. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να τρως και να πίνεις τις ψευτολιχουδιές όλου του κόσμου.

Τρως περισσότερο άνθρωπε, μα τρως χειρότερα.

Ζεις περισσότερο, άνθρωπε, μα ζεις χειρότερα.

Την 21η Νοεμβρίου του 2009, όταν δηλαδή ξεκίνησε τη δυναμική της παρουσία στο νησί της Κέρκυρας η Κατάληψη Ελαία, όλοι εμείς που συμμετέχουμε σε αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα, αντιμετωπίσαμε την εξής εικόνα: στον περιβάλλοντα χώρο του κτίσματος που καταλάβαμε εκτεινόταν μια μεγάλη έκταση γεμάτη πράσινο, ελιές, αβογκάντο, ακτινίδια και, πάνω απ’ όλα, ένα μεγάλο θερμοκήπιο, κυριολεκτικά, ερειπωμένο. Μάθαμε ότι κάποτε αυτός ο χώρος είχε ζωή, πολλά χρόνια πριν, αλλά κανείς δεν ενδιαφερόταν για την έκταση αυτή κοντά δεκαπέντε χρόνια. Από την πρώτη στιγμή, μας εξίταρε η ιδέα να ξαναζωντανέψει αυτό το κτήμα. Δειλά-δειλά ξεκινήσαμε κάποιες εργασίες με απώτερο σκοπό να ανάγουμε το αγροτικό σε κυρίαρχο θέμα της κατάληψης. Θεωρήσαμε ότι είναι σπάνια ευκαιρία για ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε πολιτικούς χώρους ανά την Ελλάδα, να βρίσκονται σε μια τόσο μεγάλη έκταση και να μπορούν να την αξιοποιήσουν για κοινωνικό όφελος. Το συγκριτικό αυτό πλεονέκτημα μας κινητοποίησε αρκετά ώστε να πιάσουμε τσαπιά και κλαδευτήρια και να ριχτούμε στη δουλειά. Καθαρίσαμε το χώρο, βγάλαμε τα αγριόχορτα, οργώσαμε και σπείραμε και είμαστε εδώ έτοιμοι να ανοίξουμε τις πόρτες μας σε όλη την κοινωνία, αφού είναι πραγματικά κρίμα να βλέπουμε αυτόν το χώρο ως ιδιοκτησία μας, έναν θεσμό στον οποίο, άλλωστε, δεν πιστεύουμε.

Στόχος μας λοιπόν είναι:

Η δημιουργία μίας αγροκολλεκτίβας που ο καθένας θα έχει πρόσβαση σε αυτήν και που τους καρπούς της θα μοιραζόμαστε όλοι.

Η διανομή μίας ικανοποιητικής σοδειάς, χωρίς αντάλλαγμα, μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης της σύγχρονης αγροτικής παραγωγής.

Η δημιουργία μίας τράπεζας παραδοσιακών, βιολογικών σπόρων τους οποίους θα μπορούμε να ανταλλάζουμε με όσους ενδιαφέρονται, συμβάλλοντας και εμείς, από την πλευρά μας, στο δίκτυο ανταλλαγής σπόρων με σκοπό μία άλλου τύπου αγροτική παραγωγή.

Η δημιουργία ενός χώρου βιωματικής μάθησης για μικρούς και μεγάλους πάνω στα θέματα της αγροτιάς.

Η συνύπαρξη, συνεργασία και διάδραση με άλλους ανθρώπους.


ΔΙΗΜΕΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 24/4 στις 11:00   ΚΕΡΑΜΙΚΗ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΞΥΛΟΠΟΔΑΡΟΙ, ΖΟΓΚΛΕΡ

ΚΥΡΙΑΚΗ 25/4 στις 12:00   ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ, ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ (19:00), ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ  ΠΑΖΑΡΙ, ΓΛΕΝΤΙ

1 thought on “κείμενο για το θερμοκήπιο

  1. καποιος περαστικος

    Συγχαρητηρια για τα εγχειρηματα,πρωτον της καταληψης και δευτερον της αξιοποιησης αυτου του εγκαταλελειμενου χωρου.Ειναι ομορφο να “γεννιεται” ζωη σε μερη που αλλοτε φανταζαν αχαρα.Αν μη τι αλλο, τετοιες πρωτοβουλιες προδιδουν οτι υπαρχουν ακομη ανθρωποι με ορεξη και φαντασια να δημιουργησουν….καποιοι ανθρωποι που σκεφτονται λιγακι πιο ελευθερα απο οσο οι υπολοιποι!

    Αφορμη για να σας γραψω σταθηκε το κειμενο για τα θερμοκηπια(Πολυ ομορφο και πετυχημενο το διημερο,βρεθηκα εκει).Σαφως απευθυνεται και σε κατοικους του νησιου (αν οχι κυριως σε αυτους).Συν τοις αλλοις γραφεται στην Κερκυρα οποτε δε θα μπορουσε να μιλαει για τον Αρη.

    Που ειδατε βρε παιδια κοσμο να εχει ξεχασει το χρωμα του ουρανου και της θαλασσας…στην Κερκυρα;!!!!

    Κοσμο να εχει ξεχασει πως ειναι τα ποταμια….στην Κερκυρα;(Αν και δεν εχουμε καποιο μεγαλο ποταμι)

    Και να θελεις να ξεχασεις τη φυση…στην Κερκυρα δε γινεται!!!
    Ελαχιστα χιλιομετρα αν βγεις απ την πολη βρισκεσαι σε παραλιες,χωραφακια και μποστανια με ζαρζαβατικα.Βλεπεις εικονες που αλλου τις εχουν μονο σε καδρα.Ειναι δυνατον να περιγραφετε τοσο μαυρες εικονες;!!!

    Μα ποιος απο εσας ζει εκει;…Ποιος απο εσας ζει στη μεγαλουπολη αυτη που περιγραφει η πρωτη (ειδικα) παραγραφος;!!!….Μηπως εχω καταλαβει εγω λαθος και η καταληψη ελαια δεν ειναι στην Κερκυρα;!!!

    Να πειτε για τον ανθρωπο που ξεχασε τη φυση λογω τουρισμου και οικονομικης δραστηριοτητας πανω σε αυτον(τον τουρισμο)…να το δεχτω.
    Να πειτε για ανθρωπο (ενα καλο ποσοστο)που εχει μαυρα μεσανυχτα για τη μορφολογια των φυτων,ειτε του δειξεις ντοματια(χωρις τον καρπο) ειτε ραδικι θα πει αγριοχορτα…κι αυτο δεκτο.
    Αλλα οχι να δινετε εικονες απο γκριζα μεγαλουπολη και δε συμμαζευεται….ο ανθρωπος στην Κερκυρα (ευτυχως) ζει ακομα μεσα στη φυση…περπαταει σε καταπρασινες εκτασεις,εχει τη θαλασσα στα ποδια του,βλεπει τον ουρανο,αναπνεει καθαροτερο αερα…απλα το κυνηγι του χρηματος και ο συγχρονος τροπος ζωης τον εχουν κανει σε ενα ποσοστο αδιαφορο να αγγιξει και να γνωρισει…

    Τελος παντων θαρρω οτι ξεφυγα αρκετα,θα χαιρομουν να διαβαζα καποια απαντηση σας εδω.Αν με ρωτησετε γιατι δεν ερχομαι να μιλησουμε απο κοντα…
    θα αποκριθω οτι,ποτε οι ανθρωπινες σχεσεις και δη να εκφραζω ανοικτα σε αγνωστους την αποψη μου…δεν ηταν στα φορτε μου:)

    Υ.Γ.-Εγω,που ποτε δεν εχυσα σταλα ιδρωτα για την καταληψη,οταν οι καρποι σας θα ειναι ετοιμοι για συγκομοιδη,ΑΝ ερθω να ζητησω (κατ’εξακολουθησιν ας πουμε) θα μου δωσετε;

    Φιλικα
    Κ.Γ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *